1. علّامه مجلسى گفته است: جمع كردن بستر ، كنايه از ترك آميزش و همخوابگى يا كاستن از خواب است. البتّه احتمال اوّل ، قوى تر است و با اين سخن امام عليه السلام كه: «از زنان ، كناره نمى گرفت» نيز منافات ندارد؛ چون مقصود از اين كلام ، [نفىِ] كناره گيرى كلّى از زنان است ، به نحوى كه نتوانند به ايشان خدمت كنند و با او گفتگو و همنشينى كنند . شيخ طوسى در الاستبصار گفته است: اين سخن امام صادق عليه السلام كه: «از زنان ، كناره نمى گرفت» ، معنايش [ترك نكردن] گفتگو و همنشينى با زنان است ، نه آميزش با آنها در حال اعتكاف؛ زيرا آنچه در حال اعتكافْ حرام است ، هم بستر شدن است ، نه چيزهايى كه ياد كرديم .

1. الإقبال : ج ۱ ص ۳۵۸ و ۴۱۱ ، بحار الأنوار : ج ۸۱ ص ۱۹ ح ۲۴ و ج ۹۸ ص ۶۸ و ص ۱۵۱ .

2. قال العلّامة المجلسي رحمه الله : قوله عليه السلام : «وطوى فراشه» كناية عن ترك الجماع والمضاجعة أو عن قلّة النوم . والأول أظهر ، ولا ينافيه قوله عليه السلام : «أمّا اعتزال النساء فلا» فإنّ المراد به الاعتزال بالكلّيّة بحيث يمنعهنّ عن الخدمة والمكالمة والجلوس معه (مرآة العقول : ج ۱۶ ص ۴۲۶) . وقال الشيخ الطوسي قدس سره في الاستبصار : إنّ قوله عليه السلام : «أمّا اعتزال النساء فلا» المعنى فيه مخالطتهنّ ومجالستهنّ دون أن يكون المراد به وطأهنّ في حال الاعتكاف ؛ لأنّ الّذي يحرم في حال الاعتكاف الجماع دون ما سواه ممّا ذكرناه (الاستبصار : ج ۲ ص ۱۳۱) .

3. الكافي : ج ۴ ص ۱۷۵ ح ۱ ، بحار الأنوار : ج ۱۶ ص ۲۷۳ ح ۱۰۲ .