۸ / ۷
دعاى شب هفتم
۸۷۰۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :اى آن كه بوده است و خواهد بود و چيزى همانند او نيست! اى خداى ناميرا كه جز ذات مقتدرِ او پاينده نيست! اى آن كه رعد ، با ستايش او ، تسبيحگوى اوست و فرشتگان ، از بيم او تسبيحگوى اويند! اى آن كه چون خوانده شود ، پاسخ مى دهد! اى آن كه چون از او رحمت بخواهند ، رحم مى كند! اى آن كه توصيفگران به سبب نهايت عظمتش ، از توصيف او ناتوان اند ! اى آن كه چشم ها او را در نمى يابند و او چشم ها را درك مى كند و او صاحب لطف و آگاه است! اى آن كه مى بيند و ديده نمى شود و بر فرازِ نگريستن است! اى آن كه چيزى او را شكست نمى دهد و كسى برتر از او نيست! اى آن كه اختيار بندگان به دست اوست!
تو را به حقّ محمّد بر تو و به حقّ تو بر محمّد مى خوانم كه بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرستى و بر محمّد و خاندان محمّد ، رحمت آورى ، آن گونه كه بر ابراهيم و خاندان ابراهيم در جهانيان ، درود و بركت فرستادى و رحمت آوردى. همانا تو ستوده باشُكوهى .
۸ / ۸
دعاى شب هشتم
۸۷۰۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوندا! اين ، ماه توست كه بندگانت را فرمان داده اى كه در آن ، تو را بخوانند و براى آنان ، اجابت را تضمين كرده اى و فرموده اى: «و هر گاه بندگانم از تو درباره من پرسيدند ، پس [بگو :] «همانا من نزديكم . دعاى دعاكننده را ، آن گاه كه مرا بخواند ، اجابت مى كنم»» . پس ، تو را مى خوانم ، اى اجابت كننده دعاى درمانده ، و اى زداينده بدى از پريشان ، و اى كه شب را مايه آرامش قرار داد ، و اى آن كه نمى ميرد! بيامرز آن را كه مى ميرد .
مقدّر كردى ، آفريدى و پرداختى. پس ، تو را ستايش. خوراندى ، سيراب كردى ، پناه دادى و روزى بخشيدى. پس ، تو را ستايش .
از تو مى خواهم كه در شب آن گاه كه فرا مى گيرد ـ و در روز ـ آن گاه كه روشن مى گردد ـ و در آخرت و دنيا ، بر محمّد و خاندان محمّد ، درود بفرستى و آنچه مرا اندوهگين ساخته ، از من كفايت كنى و مرا بيامرزى . همانا تويى آمرزنده مهربان .
