۸۶۶۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :افطارى دادنت به برادر مسلمانت و خوش حال كردن او ، پاداشى بزرگ تر از روزه دارى تو دارند.

۸۶۶۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: اى على! مؤمن در دنيا سه خوش حالى دارد: ديدار برادران ، افطارى دادن به روزه دار ، و تهجّد در آخر شب.

۸۶۶۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس مؤمنى را در ماه رمضان افطارى دهد ، پاداش كارش [ پاداشى برابر با پاداشِ ]آزاد كردن بنده و [نيز] آمرزش گناهان گذشته اوست. پس اگر بجز جرعه اى شير يا جرعه اى آب گوارا و خرما به روزه دارى افطارى ندهد و بيش از اين هم نتواند ، خداوندْ همان پاداش را به او مى دهد.

۸۶۶۳.شعب الإيمانـ به نقل از سلمان ـ: پيامبر خدا فرمود : «هر كس در ماه رمضان ، از درآمد حلال ، به روزه دارى افطارى دهد ، در همه شب هاى رمضان ، فرشتگان بر او درود مى فرستند و شب عيد فطر ، ^۱ جبرئيل عليه السلام با او دست مى دهد و هر كس كه جبرئيل عليه السلام با او دست بدهد ، اشكش افزون و دلش نازك مى شود».
مردى گفت : اى پيامبر خدا! اگر كسى آن را نداشت؟
فرمود : «يك لقمه نان [بدهد]» .
گفت : اگر آن را هم نداشت؟
فرمود: «يك مشت غذا [بدهد]».
گفت : اگر آن را هم نداشت؟
فرمود: «جرعه اى شير [بدهد]».
گفت : اگر آن را هم نداشت؟ فرمود: «يك جرعه آب [بدهد]».

۸۶۶۰.عنه صلى الله عليه و آله :فِطرُكَ لِأَخيكَ المُسلِمِ وإدخالُكَ السُّرورَ عَلَيهِ أعظَمُ أجرا مِن صِيامِكَ . ^۱

۸۶۶۱.عنه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ: يا عَلِيُّ ، ثَلاثُ فَرَحاتٍ لِلمُؤمِنِ فِي الدُّنيا : لِقاءُ الإِخوانِ ، وتَفطيرُ الصّائِمِ ، وَالتَّهَجُّدُ مِن آخِرِ اللَّيلِ . ^۲

۸۶۶۲.عنه صلى الله عليه و آله :مَن فَطَّرَ مُؤمِنا في شَهرِ رَمَضانَ كانَ لَهُ بِذلِكَ عِتقُ رَقَبَةٍ ومَغفِرَةٌ لِذُنوبِهِ فيما مَضى ، فَإِن لَم يَقدِر إلّا عَلى مَذقَةِ لَبَنٍ فَفَطَّرَ بِها صائِما أو شَربَةٍ مِن ماءٍ عَذبٍ وتَمرٍ لا يَقدِرُ عَلى أكثَرَ مِن ذلِكَ ، أعطاهُ اللّه ُ هذَا الثَّوابَ . ^۳

۸۶۶۳.شعب الإيمان عن سلمان عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله :مَن فَطَّرَ صائِما في رَمَضانَ مِن كَسبٍ حَلالٍ صَلَّت عَلَيهِ المَلائِكَةُ لَيالِيَ رَمَضانَ كُلَّها ، وصافَحَهُ جَبرَئيلُ عليه السلام لَيلَةَ الفِطرِ ^۴ ، ومَن صافَحَهُ جَبرَئيلُ تَكثُرُ دُموعُهُ ويَرِقُّ قَلبُهُ .
فَقالَ رَجُلٌ : يا رَسولَ اللّه ِ ، أ رَأَيتَ مَن لَم يَكُن ذاكَ عِندَهُ؟ قالَ : فَلُقمَةُ خُبزٍ .
قالَ : أ فَرَأَيتَ مَن لَم يَكُن ذاكَ عِندَهُ؟ قالَ : فَقَبضَةٌ مِن طَعامٍ .
قالَ : أ فَرَأَيتَ مَن لَم يَكُن ذاكَ عِندَهُ؟ قالَ : فَمَذقَةٌ مِن لَبَنٍ .
قالَ : أَ فَرَأَيتَ مَن لَم يَكُن ذاكَ عِندَهُ؟ قالَ : فَشَربَةٌ مِن ماءٍ . ^۵