255
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوازدهم

۹۵۳۶.تفسير القمّى :در ابتداى نبوّت ، حكم اين بود كه ميراث ها برپايه برادرى [ـِ دينى] باشد ، نه ولادت [و خويشاوند نسبى] ؛ زيرا زمانى كه پيامبر خدا به مدينه هجرت كرد ، ميان مهاجران و انصار برادرى برقرار كرد ، به طورى كه هر گاه مردى در مى گذشت ، برادر دينى اش وارث او مى شد و دارايى ها و تمام اموال بر جا مانده اش را براى خودش بر مى داشت ، نه وارثان او ؛ امّا بعد از جنگ بدر ، خداوند اين آيه را نازل فرمود : «پيامبر ، نسبت به مؤمنان ، از خود آنها سزاوارتر است و همسران او ، مادران ايشان اند، و خويشاوندان ، چه در ميان مؤمنان و چه در ميان مهاجران ، بر طبق كتاب خدا ، اولى به يكديگرند ، مگر آن كه بخواهيد به دوستان [مؤمن ]خود [وصيّت يا ]احسانى كنيد» . بدين ترتيب ، آيه اخوّت، با اين فرموده خداوند كه : «خويشاوندان ، اولى به يكديگرند» ، منسوخ شد.


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوازدهم
254

۹۵۳۶.تفسير القمّي :إنَّ الحُكمَ كانَ في أوَّلِ النُّبُوَّةِ أنَّ المَواريثَ كانَت عَلَى الاُخُوَّةِ لا عَلَى الوِلادَةِ ، فَلَمّا هاجَرَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله إلَى المَدينَة آخى بَينَ المُهاجِرينَ وبَينَ الأَنصار ، فَكانَ إذا ماتَ الرَّجُلُ يَرِثُهُ أخوهُ فِي الدِّينِ و يَأخُذُ المالَ وكُلَّ ما تَرَكَ لَهُ دونَ وَرَثَتِهِ ، فَلَمّا كانَ بَعدَ بَدر أنزَلَ اللّه ُ : «النَّبِىُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنفُسِهِمْ وَ أَزْوَ جُهُ أُمَّهَـتُهُمْ وَأُوْلُواْ الْأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِى كِتَـبِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُهَـجِرِينَ إِلَا أَن تَفْعَلُواْ إِلَى أَوْلِيَائِكُم مَّعْرُوفًا» فَنَسَخَت آيَةَ الاُخُوَّةِ بِقَولِهِ : «أُوْلُواْ الأَْرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ» . ۱

1. تفسير القمّي : ج ۱ ص ۲۸۰ ، بحارالأنوار : ج ۱۹ ص ۳۷ ح ۲ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد دوازدهم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6917
صفحه از 550
پرینت  ارسال به