۹۵۳۶.تفسير القمّى :در ابتداى نبوّت ، حكم اين بود كه ميراث ها برپايه برادرى [ـِ دينى] باشد ، نه ولادت [و خويشاوند نسبى] ؛ زيرا زمانى كه پيامبر خدا به مدينه هجرت كرد ، ميان مهاجران و انصار برادرى برقرار كرد ، به طورى كه هر گاه مردى در مى گذشت ، برادر دينى اش وارث او مى شد و دارايى ها و تمام اموال بر جا مانده اش را براى خودش بر مى داشت ، نه وارثان او ؛ امّا بعد از جنگ بدر ، خداوند اين آيه را نازل فرمود : «پيامبر ، نسبت به مؤمنان ، از خود آنها سزاوارتر است و همسران او ، مادران ايشان اند، و خويشاوندان ، چه در ميان مؤمنان و چه در ميان مهاجران ، بر طبق كتاب خدا ، اولى به يكديگرند ، مگر آن كه بخواهيد به دوستان [مؤمن ]خود [وصيّت يا ]احسانى كنيد» . بدين ترتيب ، آيه اخوّت، با اين فرموده خداوند كه : «خويشاوندان ، اولى به يكديگرند» ، منسوخ شد.