فصل پنچم : آفات دوستى
۹۴۲۲.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست ، هرگز دو دوست از يكديگر جدا نشده اند ، مگر بر اثر گناهى كه از يكى از آنان سر زده است .
۹۴۲۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :از گمان بپرهيزيد ، كه گمان ، دروغ ترين سخن است . خبرگيرى و تجسّس مكنيد . بر يكديگر فزونى مجوييد . بر يكديگر حسد مورزيد . با يكديگر دشمنى و ستيزه مكنيد و از يكديگر مبُريد . بندگان خدا و برادران يكديگر باشيد .
۹۴۲۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :از گمان بپرهيزيد ، كه گمان ، دروغ ترين دروغ است و همان گونه كه خدا به شما فرمان داده است ، برادران خدايى باشيد . از يكديگر دورى مجوييد . [در كار ديگران ]تجسّس مكنيد . به همديگر بدى مكنيد . از يكديگر غيبت مكنيد . با يكديگر نزاع مكنيد . با يكديگر دشمنى مكنيد . از يكديگر مبُريد و به يكديگر حسادت مورزيد كه حسادت ـ همان گونه كه آتش ، چوب خشك را مى سوزانَد ـ ايمان را مى سوزانَد .
۹۴۲۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هرگاه با كسى دوست شدى ، با او نزاع و رقابت و خصومت مكن و درباره اش [از ديگران ]پرسش منما . چه بسا كه در اين راه ، با دشمن او برخورد كردى و او درباره اش چيزى برايت گفت كه در او نيست و بدين ترتيب ، ميان شما جدايى افكند .
