فصل يكم : تشويق به دوستى
۱ / ۱
ايمان و اُلفت
قرآن
«و همگى به ريسمان خدا چنگ زنيد و پراكنده نشويد ، و نعمت خدا را بر خود ياد كنيد ؛ آن گاه كه دشمنان [ ـِ يكديگر ]بوديد، پس ميان دل هاى شما الفت انداخت، تا به لطف او برادران هم شديد؛ و بر كنار پرتگاه آتش بوديد كه شما را از آن رهانيد. اين گونه، خداوند نشانه هاى خود را براى شما روشن مى كند، باشد كه شما راه يابيد» .
«و اگر بخواهند كه تو را بفريبند، [ يارىِ ] خدا براى تو بس است. همو بود كه تو را با يارى خود و با مؤمنان ، نيرومند گردانيد. و ميان دل هايشان الفت انداخت، كه اگر آنچه در روى زمين است ، همه را خرج مى كردى ، نمى توانستى ميان دل هايشان الفت برقرار كنى ؛ ولى خدا بود كه ميان آنان الفت انداخت . همانا او تواناى حكيم است» .
«در حقيقت ، مؤمنان با هم برادرند . پس ميان برادرانتان را سازش دهيد و از خدا پروا بداريد، اميد كه مورد رحمت قرار بگيريد» .
«پس اگر توبه كنند و نماز را برپا دارند و زكات دهند، در اين صورت ، برادران دينى شما خواهند بود . و ما آيات [ ـِ خود ]را براى گروهى كه مى دانند ، به تفصيل بيان مى كنيم» .
