۱۰۸۸۲.امام كاظم عليه السلام :پيامبر صلى الله عليه و آله ، يك بِهْ را شكست و [پاره اى از آن را] به جعفر بن ابى طالب داد و فرمود : «بخور ؛ چرا كه رنگ را صفا مى دهد و فرزند را نكو مى سازد» .

۱۰۸۸۳.امام رضا عليه السلام :يك بِهْ ، به پيامبر صلى الله عليه و آله هديه شد . پيامبر صلى الله عليه و آله دست خود را بر بِهْ زد و آن را قطعه قطعه كرد . ايشان ، بِهْ را بسيار دوست داشت . آن را خورد و به كسانى از اصحاب كه در محضر ايشان بودند نيز داد . سپس فرمود : «بر شما باد بِهْ ؛ چرا كه قلب را جلا مى دهد و سنگينىِ سينه را مى برد» .

۱۰۸۸۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :ناشتا بِهْ بخوريد ؛ چرا كه حرارت سينه را از ميان مى برد .

۱۰۸۸۵.امام على عليه السلام :روزى ، در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله يك بِهْ در دست داشت ، بر ايشان وارد شدم . ايشان به خوردن بِهْ و دادن پاره هايى از آن به من پرداخت و مى فرمود : «اى على ! بخور ، كه اين ، هديه خداوند به من و توست» .
من در آن ، همه لذّت ها را ديدم .
پيامبر صلى الله عليه و آله همچنين فرمود : «اى على ! هر كس سه روز ناشتا بِهْ بخورد ، ذهنش صفا مى يابد ، درونش از دانش و بردبارى مى آكَنَد و از نيرنگ ابليس و سپاهيانش نگه داشته مى شود» .

۱۰۸۸۲.الإمام الكاظم عليه السلام :كَسَرَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله سَفَرجَلَةً وأطعَمَ جَعفَرَ بنَ أبي طالِبٍ ، وقالَ :
كُل ؛ فَإِنَّهُ يُصَفِّي اللَّونَ ، ويُحَسِّنُ الوَلَدَ . ^۱

۱۰۸۸۳.الإمام الرضا عليه السلام :اُهدِيَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه و آله سَفَرجَلٌ، فَضَرَبَ بِيَدِهِ عَلَى السَّفَرجَلِ فَقَطَعَها، وكانَ يُحِبُّها حُبّا شَديدا ، فَأَكَلَها وأطعَمَ مَن كانَ بِحَضرَتِهِ مِن أصحابِهِ .
ثُمَّ قالَ : عَلَيكُم بِالسَّفَرجَلِ ؛ فَإِنَّهُ يَجلُو القَلبَ ، ويَذهَبُ بِطَخاءِ الصَّدرِ . ^۲

۱۰۸۸۴.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :كُلُوا السَّفَرجَلَ عَلَى الرِّيقِ ؛ فَإِنَّهُ يُذهِبُ وَغَرَ الصَّدرِ . ^۳

۱۰۸۸۵.الإمام عليّ عليه السلام :دَخَلتُ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَوما وفي يَدِهِ سَفَرجَلَةٌ ، فَجَعَلَ يَأكُلُ ويُطعِمُني ويَقولُ :
كُل يا عَلِيُّ ؛ فَإِنَّها هَدِيَّةُ الجَبّارِ إلَيَّ وإلَيكَ .
قالَ : فَوَجَدتُ فيها كُلَّ لَذَّةٍ .
فَقالَ : يا عَلِيُّ ، مَن أكَلَ السَّفَرجَلَةَ ثَلاثَةً أيّامٍ عَلَى الرِّيقِ صَفا ذِهنُهُ ، وَامتَلَأَ جَوفُهُ حِلما وعِلما ، ووُقِيَ مِن كَيدِ إبليسَ وجُنودِهِ . ^۴