۱۰۱۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ مردى نيست كه درختى بنشاند ، مگر اين كه خداوند به اندازه ميوه اى كه آن درخت مى دهد ، برايش اجر مى نويسد .

۱۰۱۱۵.امام صادق عليه السلام :از پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيده شد: كدام دارايى بهتر است؟
فرمود : «زراعتى كه صاحبش آن را كشت كند و به سامان آورَد و به هنگام درو ، حقّش را به جاى آورَد» .
پرسيد: پس از زراعت ، كدام دارايى برتر است؟
فرمود: «[گوسفند است ، به گونه اى كه] انسان ، همراه گوسفندانش به دنبال بارِشگاه ها برود و [در اين سير ، ]نماز بگزارد و زكات بپردازد» .
پرسيد: پس از گوسفند ، كدام مال بهتر است؟
فرمود: «گاو است كه روز و شب ، پيوسته منشأ خير است» .
پرسيد: پس از گاو ، كدام دارايى برتر است؟
فرمود: «استوارها در گل و لاى ، و خوراك بخش ها در خشك سالى [يعنى درختان خرما] . چه خوب چيزى است درخت خرما! هر كس آن را بفروشد ، قيمتى كه مى ستاند ، همانند خاكسترى است بر بلنداى قلّه اى كه در روزى توفانى ، باد سخت بر آن بوزد ، مگر آن كه به جاى آن [درختانى را ]جايگزين سازد» .
گفته شد: اى پيامبر خدا! پس از درخت خرما ، كدام مال بهتر است؟ پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت ورزيد .
آن گاه ، مردى به سوى پيامبر آمد و گفت: اى پيامبر خدا! شتر چه جايگاهى دارد؟
فرمود : «در آن ، تيره بختى و درشتى و رنج و دورى از خانه است . روز و شبش ، پيوسته بخت برگشتگى است و خيرش جز از جانبِ شومش نمى رسد . هَلا كه [غالبا ]شترداران ، نگون بخت و بدكارند» . ^۱

۱۰۱۱۶.مستدرك الوسائل :پيامبر خدا ، مردمى را ديد كه به كشت و كار نمى پردازند . فرمود: «شما كيستيد؟» .
گفتند : ما توكّل پيشگانيم .
فرمود: «نه ؛ بلكه سربارانيد» .

۱۰۱۱۴.عنه صلى الله عليه و آله :ما مِن رَجُلٍ يَغرِسُ غَرسا إلّا كَتَبَ اللّهُ لَهُ مِنَ الأجرِ قَدْرَ ما يَخرُجُ مِن ثَمَرِ ذلكَ الغَرسِ . ^۱

۱۰۱۱۵.الإمام الصادق عليه السلام :سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : أيُّ المالِ خَيرٌ؟ قالَ : الزَّرعُ زَرَعَهُ صاحِبُهُ وأصلَحَهُ ، وأدّى حَقَّهُ يَومَ حَصادِهِ . قالَ : فَأَيُّ المالِ بَعدَ الزَّرعِ خَيرٌ؟ قالَ : رَجُلٌ في غَنَمٍ لَهُ قَد تَبِعَ بِها مَواضِعَ القَطرِ ، يُقيمُ الصَّلاةَ ويُؤتِي الزَّكاةَ . قالَ : فَأَيُّ المالِ بَعدَ الغَنَمِ خَيرٌ؟ قالَ : البَقَرُ تَغدو بِخَيرٍ وتَروحُ بِخَيرٍ . قالَ : فَأَيُّ المالِ بَعدَ البَقَرِ خَيرٌ؟ قالَ : الرّاسِياتُ فِي الوَحَلِ، وَالمُطعِماتُ فِي المَحلِ ؛ نِعمَ الشَّيءُ النَّخلُ ، مَن باعَهُ فَإِنَّما ثَمَنُهُ بِمَنزِلَةِ رَمادٍ عَلى رَأسِ شاهِقٍ اِشتَدَّت بِهِ الرّيحُ في يَومٍ عاصِفٍ ، إلّا أن يُخلِفَ مَكانَها .
قيلَ : يا رَسولَ اللّهِ ، فَأَيُّ المالِ بَعدَ النَّخلِ خَيرٌ؟ قالَ : فَسَكَتَ ، قالَ : فَقامَ إلَيهِ رَجُلٌ فَقالَ لَهُ : يا رَسولَ اللّهِ ، فَأَينَ الإِبِلُ!؟ قالَ : فيهِ الشَّقاءُ وَالجَفاءُ وَالعَناءُ وبُعدُ الدّارِ ، تَغدو مُدبِرَةً وتَروحُ مُدبِرَةً ، لا يَأتي خَيرُها إلّا مِن جانِبِها الأَشأَمِ ، أما إنَّها لا تَعدَمُ الأَشقِياءَ الفَجَرَةَ ^۲ . ^۳

۱۰۱۱۶.مستدرك الوسائل :رَأى رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله قَوما لا يَزرَعونَ ، قالَ : ما أنتُم؟ قالوا : نَحنُ المُتَوَكِّلونَ . قالَ : لا ، بَل أنتُمُ المُتَّكِلونَ . ^۴