1.علّامه مجلسى مى گويد : گفته شده : مقصود از سركه شراب ، آن شرابى است كه با عمل آورى ، به سركه تبديل مى شود ، يا مقصود ، هر سركه اى است كه در اصل ، شراب بوده است ، البتّه مشروط به آن كه تبديل انگور به سركه ، بدون آن كه تبديل به شراب شود ، امكان پذير باشد ، چنان كه اين گونه بسيار ادّعا مى شود . [فيروزآبادى] در القاموس گفته است : «سركه ، حالت اسيدى شده آب انگور و مانند آن است . بهترين نوع آن هم سركه شراب است كه تركيب يافته از دو جوهرِ گرم و سرد . و سودمند براى : معده ، لثه ، زخم هاى بدخيم ، خارش ، نيش زدگى گزندگان ، [درمان ]افيون خوارى ، سوختگى با آتش ، دندان درد ، بخارهاى داغ درونى حاصل از استسقا ، و سرانجام [درمان] دشوارىِ شنوايى ، پيچيدن صدا در گوش ، و وِز وِز كردن آن» . ظاهراً مقصود از سركه شراب ، سركه اى است كه از شراب انگور حاصل مى آيد ؛ چرا كه آن را غالبا به همين نامِ «شراب» مى خوانند . صاحب بحر الجواهر گفته است : «سركه شراب ، آن است كه [در تهيّه اش ،] از شراب ، افشره اى بسازند و از صافى بگذرانند و به هر ده رطل از صد رطل ، يك رطل سركه انگورِ درجه يك بيفزايند و آن گاه آن را در خمره اى قيراندود ، در آفتاب بگذارند» (بحار الأنوار : ج۶۲ ص ۱۶۲) .

1.. الكافي : ج ۶ ص ۲۸۷ ح ۶ وج ۵ ص ۷۳ ح ۱۳ .

2.. مكارم الأخلاق : ج ۱ ص ۳۷۷ ح ۱۲۵۸ عن عائشة ، بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۱۴۹ ح ۱۲ ؛ الفردوس : ج ۲ ص ۱۷۶ ح ۲۸۸۳ عن عائشة .

3.. كنز العمّال : ج ۷ ص ۱۸۸ ح ۱۸۶۱۳ نقلاً عن الخطيب في المتّفق والمفترق .

4.. مكارم الأخلاق : ج ۱ ص ۳۹۶ ح ۱۳۴۴ عن الإمام عليّ عليه السلام ، بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۲۳۹ ح ۲ ؛ الفردوس : ج ۳ ص ۲۴۴ ح ۴۷۱۷ عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله .

5.. سنن أبي داوود : ج ۳ ص ۳۶۰ ح ۳۸۲۱ عن جابر بن عبداللّه ؛ المحاسن : ج ۲ ص ۲۸۴ ح ۱۹۲۰ عن جابر بن عبداللّه ، بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۲۹۷ .

6.. السنن الكبرى : ج ۶ ص ۶۳ ح ۱۱۲۰۳ عن جابر .