321
حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم

ح ـ اين زيان ها

قرآن

«گستاخ [ و ] گذشته از آن ، زنازاده است، به صِرف اين كه مالدار و پسردار است . چون آيات ما بر او خوانده مى شود، مى گويد: افسانه هاى پيشينيان است» .

«آيا ديدى آن كسى را كه به آيات ما كفر ورزيد و گفت: «قطعاً به من ، مال و فرزند [ بسيار ]داده خواهد شد»؟» .

«مى گويد: مال فراوانى تباه كردم» .

«مرا وا گذار با آن كه [ او را ] تنها آفريدم و دارايىِ بسيار به او بخشيدم و [نيز] پسرانى آماده [ به خدمت، به او دادم ]» .

«و امّا آن كه بخل ورزيد و خود را بى نياز ديد و [ پاداش ] نيكوتر را به دروغ گرفت، به زودى راهِ دشوارى به او خواهيم نمود. و چون هلاك شد، [ ديگر ] مالِ او به كارش نمى آيد» .

«واى بر هر بدگوى عيبجويى كه مالى گرد آورَد و بر شِمُرد! مى پندارد كه مالش او را جاويد كرده است» .

«بُريده باد دو دست ابو لهب و مرگ بر او باد! دارايى او و آنچه اندوخت، سودى برايش نكرد» .

حديث

۱۰۶۲۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :همانا در گردآورى مال ، پنج چيز است: رنج بردن در گرد آوردنش ؛ غافل شدن از ياد خدا به سبب پرداختن به آن ؛ بيم از وا گيرنده و رُباينده آن ؛ تحمّل كردن نام بخيل بر خويش ؛ و جدايى از شايستگان براى [نگاهداشتِ] آن .
و در بركنارى از مال ، پنج چيز است: آسايش جان از جستجوى آن ؛ فراغت يافتن از حفظ آن و پرداختن به ياد خدا ؛ ايمن بودن از وا گيرنده و رباينده آن ؛ موصوف شدن به كَرَم ورزى ؛ و همنشينى با شايستگان .


حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم
320

ح ـ تِلكَ المَضارّ

الكتاب

« عُتُلٍّ بَعْدَ ذَ لِكَ زَنِيمٍ * أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَ بَنِينَ * إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ ءَايَـتُنَا قَالَ أَسَـطِيرُ الْأَوَّلِينَ » . ۱

« أَفَرَءَيْتَ الَّذِى كَفَرَ بِآيَـتِنَا وَ قَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالًا وَ وَلَدًا » . ۲

« يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا » . ۳

« ذَرْنِى وَ مَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا * وَ جَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا * وَ بَنِينَ شُهُودًا » . ۴

« وَ أَمَّا مَن بَخِلَ وَ اسْتَغْنَى * وَ كَذَّبَ بِالْحُسْنَى * فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى * وَ مَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّى » . ۵

« وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ * الَّذِى جَمَعَ مَالًا وَ عَدَّدَهُ * يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ » . ۶

« تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَ تَبَّ * مَآ أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَ مَا كَسَبَ » . ۷

الحديث

۱۰۶۲۳.رسول اللّه صلى الله عليه و آله :إنَّ في جَمعِ المالِ خَمسَةَ أشياءَ : العَناءَ في جَمعِهِ ، وَالشُّغلَ عَن ذِكرِ اللّهِ بِإِصلاحِهِ ، وَالخَوفَ مِن سالِبِهِ وسارِقِهِ ، وَاحتِمالَ اسمِ البُخلِ لِنَفسِهِ ، ومُفارَقَةَ الصّالِحينَ لأَِجلِهِ . وفي تَفريقِهِ خَمسَةَ أشياءَ : راحَةَ النَّفسِ مِن طَلَبِهِ ، وَالفَراغَ لِذِكرِ اللّهِ مِن حِفظِهِ ، وَالأَمنَ مِن سالِبِهِ وسارِقِهِ ، وَاكتِسابَ اسمِ الكِرامِ لِنَفسِهِ ، ومُصاحَبَةَ الصّالِحينَ . ۸

1.. القلم : ۱۳ ـ ۱۵.

2.. مريم : ۷۷.

3.. البلد : ۶.

4.. المدّثّر : ۱۱ ـ ۱۳.

5.. الليل : ۸ ـ ۱۱.

6.. الهمزة : ۱ ـ ۳.

7.. المسد : ۱ و ۲.

8.. المواعظ العدديّة : ص ۲۶۲ .

  • نام منبع :
    حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله و سلّم - جلد سیزدهم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعي از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    14
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1386
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6700
صفحه از 573
پرینت  ارسال به