۱۱۹۵۸.امام صادق عليه السلامـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا ، روزى به اصحاب خود فرمود : «كدام يك ازشما هميشه روزه دار است؟».
سلمان ـ كه رحمت خدا بر او باد ـ گفت: من ، اى پيامبر خدا!
پيامبر خدا فرمود: «كدام يك از شما ، تمام شب را شب زنده دارى مى كند؟».
سلمان گفت: من، اى پيامبر خدا!
پيامبر خدا فرمود: «كدام يك از شما ، هر روز، قرآن را دوره مى كند؟».
سلمان گفت: من، اى پيامبر خدا!
در اين هنگام، يكى از اصحاب پيامبر خدا ، عصبانى شد و گفت: اى پيامبر خدا! سلمان ، مردى ايرانى است و مى خواهد بر ما فخر بفروشد. فرمودى: «كدام يك از شما ، هميشه روزه دار است؟»، او گفت: من؛ در حالى كه بيشتر اوقات، روزه ندارد. فرمودى: «كدام يك از شما ، تمام شب را شب زنده دارى مى كند؟»، او گفت: من؛ در صورتى كه بيشتر شب را در خواب است. فرمودى: «كدام يك از شما ، هر روز قرآن را دوره مى كند؟»، او گفت: من؛ در صورتى كه بيشتر روزها خاموش است.
پيامبر خدا فرمود: «خاموش ، اى فلان! تو كجا و شخصى چون لقمان حكيم ، كجا؟! از خودش بپرس، جوابت را مى دهد».
آن مرد به سلمان گفت: اى بنده خدا! آيا تو نگفتى كه هميشه روزه دارى؟
گفت: چرا.
مرد گفت: امّا من ديده ام كه بيشتر روزها غذا مى خورى؟
سلمان گفت: چنان نيست كه تو فكر كردى. من در ماه، سه روز روزه مى گيرم و خداوند عز و جل فرموده است: «هر كه يك نيكى آورد، او را ده چندان باشد» . همچنين، شعبان را به ماه رمضان وصل مى كنم و اين است روزه هميشگى.
مرد گفت: آيا تو نگفتى كه تمام شب را شب زنده دارى مى كنى؟
سلمان گفت: چرا.
مرد گفت: امّا تو بيشتر شب را مى خوابى.
سلمان گفت: چنان نيست كه تو مى پندارى. من از حبيبم پيامبر خدا شنيدم كه مى فرمايد: «هر كه شب را با طهارت بخوابد، چنان است كه شب زنده دارى كرده باشد» و من ، هر شب را با طهارت به سر مى برم.
مرد گفت: آيا تو نگفتى كه هر روز، قرآن را ختم مى كنى؟
سلمان گفت: چرا.
مرد گفت: امّا تو بيشتر اوقاتِ روزت را خاموش هستى.
سلمان گفت: چنان نيست كه تو فكر مى كنى. من از حبيبم پيامبر خدا شنيدم كه به على عليه السلام مى فرمايد: «اى ابو الحسن! حكايت تو در ميان امّت من، حكايت «قل هو اللّه احد» است كه هر كس يك بار آن را بخواند، يكْ سومِ قرآن را خوانده است و هر كس دو بار آن را بخواند، دوْ سومِ قرآن را خوانده است و هر كس سه بار بخواندش، قرآن را ختم كرده است، و هر كس به زبانش تو را دوست بدارد، يكْ سومِ ايمانش كامل است و هر كس به زبان و دلش تو را دوست بدارد، دو سومِ ايمانش كامل است و هر كس به زبان و دلش تو را دوست بدارد و با دستش يارى ات كند، ايمان را كامل ساخته است.
اى على! سوگند به آن كه مرا به حق برانگيخت، اگر همان قدر كه آسمانيان تو را دوست دارند، زمينيان نيز دوستت مى داشتند، بى گمان، احدى به آتش دوزخ ، عذاب نمى شد». من نيز هر روز، سه مرتبه «قل هو اللّه احد» را مى خوانم.
آن مرد ، دهانش بسته شد و برخاست.

۱۱۹۵۸.الإمامُ الصّادقُ عن آبائه عليهم السلام: قالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يوما لأصحابِهِ : أيُّكُم يَصومُ الدَّهرَ ؟ فقالَ سلمانُ ـ رحمةُ اللّه ِ علَيهِ ـ : أنا يا رسولَ اللّه ِ ، فقالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : فأيُّكُم يُحيي اللَّيلَ ؟ قالَ سلمانُ : أنا يا رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله . قالَ : فأيُّكُم يَختِمُ القرآنَ في كُلِّ يَومٍ ؟ فقالَ سلمانُ : أنا يا رسولَ اللّه ِ ، فغَضِبَ بعضُ أصحابِهِ فقالَ : يا رسولَ اللّه ِ ، إنَّ سلمانَ رجُلٌ مِن الفُرسِ يُريدُ أن يَفتَخِرَ علَينا ! قلتَ : أيُّكُم يَصومُ الدَّهرَ ؟ قالَ : أنا ، وهُو أكثَرَ أيّامِهِ يأكُلُ ، وقلتَ : أيُّكُم يُحيي اللَّيلَ ؟ فقالَ : أنا ، وهُو أكثَرَ لَيلِهِ نائمٌ ، وقلتَ : أيُّكُم يَختِمُ القرآنَ في كُلِّ يَومٍ ؟ فقالَ : أنا ، وهُو أكثرَ أيّامِهِ صامِتٌ !
فقالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : مَهْ يا فُلانُ ، أ نّى لكَ بمِثلِ لُقمانَ الحَكيمِ ، سَلْهُ فإنَّهُ يُنبِئُكَ ، فقالَ الرّجُلُ لسلمانَ : يا عبدَ اللّه ِ ، ألَيسَ زَعَمتَ أ نَّكَ تَصومُ الدَّهرَ ؟! فقالَ : نَعَم ، فقالَ : رأيتُكَ في أكثَرِ نَهارِكَ تأكُلُ ! فقالَ : لَيسَ حَيثُ تَذهَبُ ، إنّي أصومُ الثّلاثَةَ في الشَّهرِ . وقالَ اللّه ُ عَزَّوجلَّ : «مَنْ جاءَ بالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أمْثالِها» ^۱ وأصِلُ شَعبانَ بشَهرِ رَمَضانَ فذلكَ صَومُ الدَّهرِ .
فقالَ : ألَيسَ زَعَمتَ أ نّكَ تُحيي اللَّيلَ ؟ فقالَ : نَعَم ، فقالَ : إنّكَ أكثَرُ لَيلِكَ نائمٌ ! فقالَ : لَيسَ حَيثُ تَذهَبُ ، ولكنّي سَمِعتُ حَبيبي رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يقولُ : «مَن باتَ على طُهرٍ فكأ نَّما أحيا اللَّيلَ» ، فأنا أبِيتُ على طُهرٍ .
فقالَ : ألَيسَ زَعَمتَ أ نّكَ تَختِمُ القرآنَ في كُلِّ يَومٍ ؟ قالَ : نَعَم ، قالَ : فأنتَ أكثَرُ أيّامِكَ صامِتٌ ! فقالَ : لَيسَ حَيثُ تَذهَبُ ، ولكنّي سَمِعتُ حَبيبي رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يقولُ لِعَليٍّ عليه السلام : «يا أبا الحَسَنِ، مَثَلُكَ في اُمَّتي مَثَلُ قُلْ هُوَ اللّه ُ أحَدٌ ، فمَن قَرَأها مَرّةً فَقَد قَرَأ ثُلُثَ القرآنِ ، ومَن قَرَأها مَرَّتَينِ فَقد قَرأَ ثُلُثَيِ القرآنِ ، ومَن قَرَأها ثَلاثا فَقد خَتَمَ القرآنَ ، فمَن أحَبَّكَ بلِسانِهِ فقد كَمُلَ لَهُ ثُلُثُ الإيمانِ ، ومَن أحَبَّكَ بلِسانِهِ وقَلبِهِ فَقد كَمُلَ لَهُ ثُلُثا الإيمانِ ، ومَن أحَبَّكَ بلِسانِهِ وقَلبِهِ ونَصَرَكَ بيَدِهِ فَقدِ استَكمَلَ الإيمانَ . والّذي بَعَثَني بالحَقِّ يا عليُّ لَو أحَبَّكَ أهلُ الأرضِ كمَحَبَّةِ أهلِ السّماءِ لَكَ ، لَما عُذِّبَ أحَدٌ بالنّارِ» ، وأنا أقرأُ «قُلْ هُوَ اللّه ُ أحَدٌ» في كُلِّ يَومٍ ثَلاثَ مَرّاتٍ .
فقامَ فكأ نَّهُ قد اُلقِمَ حَجَرا . ^۲