۲۱ / ۴
گريستن بر مرگ مؤمن
۱۱۶۱۲.سنن النسائىـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: يكى از افراد خاندان پيامبر خدا در گذشت . زن ها جمع شده بودند و بر او مى گريستند ، كه عمر برخاست و آنان را از گريستن ، نهى كرد و شروع به متفرّق كردن آنها نمود . پيامبر خدا فرمود : «اى عمر! رهايشان كن ؛ چرا كه چشم، اشكبار است و دل، مصيبت ديده و داغشان تازه است».
۲۱ / ۵
نوحه كردن براى مُرده
۱۱۶۱۳.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :شيون كردن ، كار جاهليت است .
۱۱۶۱۴.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ وقتى كه در مرگ يكى از فرزندانش گريست و به ايشان گفته شد : شما ، ما را از گريستن ، نهى مى كنى و خود مى گريى؟! ـ: من ، شما را از گريستن نهى نكردم؛ بلكه از نوحه كردن ، منع كردم .
۲۱ / ۶
بى تابى هنگام مصيبت
۱۱۶۱۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :كسى كه [حكمتِ] بلا را بشناسد، بر آن شكيبايى مى ورزد؛ ولى كسى كه آن را نشناسد، از آنْ بدش مى آيد.