بخش چهارم . حالاتى كه غذا خوردن در آنها نكوهيده است

به طور كلّى ، ميل كردن غذا در حالاتى كه از نظر بهداشتى زيانبارند و نيز ميل كردن غذا به شيوه ضدّ اخلاقى (مانند غذا خوردن به شيوه متكبّران) و يا به گونه اى كه عرف جامعه بر نمى تابد ، در اسلام ، نكوهيده شناخته مى شود ، و آنچه در احاديث مربوط به اين بخش آمده (مانند نهى از غذا خوردن در حال «تكيه دادن» يا «درازكش» يا «ايستادن» و يا «در حال جنابت») در صورتى است كه منطبق با يكى از عناوين مذكور گردد .

بخش پنجم . توصيه به هم غذا شدن با ديگران

در احاديث اسلامى ، غذا خوردن به تنهايى ، مذموم شناخته شده و توصيه گرديده كه انسان هر قدر مى تواند ، ديگران را در غذاى خود سهيم نمايد . نيز غذا خوردن با خانواده ، خدمت گزاران و يتيمان ، مورد تأكيد قرار گرفته است .

بخش سوم. كارهايى كه هنگام غذا خوردن، شايسته نيستند

اين موارد ، عبارت اند از :
الف ـ اسراف (زياده روى) در كيفيت و كمّيت خوراك ؛
ب ـ خوردن غذايى كه نسبت به آن بى ميل است ؛
ج ـ دميدن در غذا ؛
د ـ خوردن با دست چپ ؛
ه ـ خوردن با يك انگشت و دو انگشت ؛
و ـ بلند آروغ زدن ؛
ز ـ پاك كردن زياد استخوان ها ؛
ح ـ آب خوردن ميان غذا ؛
ط ـ آب خوردن پس از خوردن گوشت ؛
ى ـ خوردن در حال سيرى .