۱۱۳۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس غذايى بخورد و سپس بگويد : «خداوند را سپاس كه اين غذا را به من خوراند و بى آن كه توش و توانى داشته باشم ، آن را روزىِ من كرد!» ، گناهان گذشته و آينده او آمرزيده مى شود .
۱۱۳۲۸.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس وقتى غذايش را تمام كرد ، بگويد : «سپاس ، خداوندى را كه مرا خوراك داد و سير كرد ، و آبم داد و سيرابم ساخت ، بى آن كه مرا توش و توانى [در اين خصوص ]باشد» ، شكر آن غذا را به جا آورده است .
۱۱۳۲۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :«الحمد للّه » گفتنِ بنده، در ترازوى [اعمالِ ]او ، سنگين تر از هفت آسمان و هفت زمين است . هر گاه كه مى خورد يا مى آشامد و يا جامه اى مى پوشد ، [اگر ]بگويد : «الحمد للّه » ، خداوند مى فرمايد : «او بنده اى سپاس گزار است» .
۱۱۳۳۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هيچ مردى نيست كه خانواده اش را جمع كند و سفره اش را بيندازد و همگى غذايشان را با «بسم اللّه » شروع كنند و در پايان ، سپاس خداوند عز و جل را به جاى آورند و سفره جمع شود ، مگر آن كه آمرزيده شوند .
۱۱۳۳۱.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به امام على عليه السلام ـ: اى على! وقتى غذا مى خورى ، «بسم اللّه » بگو و در پايان آن ، «الحمد للّه » بگو ؛ زيرا دو فرشته نگهبان تو ، تا زمانى كه غذا را از خودت دور كنى (از خوردن ، دست بكشى)، پيوسته برايت ثواب مى نويسند .
۱۱۳۳۲.مسند ابن حنبلـ به نقل از عبد الرحمان بن جُبَير ـ: مردى كه هشت سال پيامبر خدا را خدمت كرده بود ، به عبد الرحمان بن جبير گفت كه پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه غذايش را نزدش مى گذاشتند ، مى گفت : «بسم اللّه » ، و هر گاه غذايش را تمام مى كرد ، مى گفت : «بار خدايا! تو آب و غذا دادى ، تو بى نياز كردى و بخشيدى ، تو هدايت كردى و زندگى بخشيدى . پس تو را بر آنچه داده اى ، سپاس!» .
