۹۹۲.امام كاظم عليه السلام :از ميان رفتن خونريزى زنان ، بر دو گونه است : تباهى اى كه در عادت ماهانه حاصل آمده باشد ، و از ميان رفتنى كه از آبستنى ، ناشى شده باشد . و هر يك از اينها كه رُخ دهد ، زن پس از نهادن فرزند يا پس از گذشتن سه ماه پاكى بر او كه در اين مدّت هيچ خونى نيز نباشد ، براى [ازدواج با] مردان حلال شود .
ب ـ شاخك و فنج
۹۹۳.امام صادق عليه السلام :زن را به واسطه چهار چيز پس دهند : به واسطه پيسى ، جذام ، ديوانگى ، و شاخك ـ كه همان فنج است ـ البته تا زمانى كه مرد با او همبستر نشده باشد ؛ اما اگر با او همبستر شده باشد ، نه .
ج ـ فقدان دوشيزگى
۹۹۴.امام صادق عليه السلامـ درباره مردى كه به زنش گفته بود : تو دوشيزه به حجله ام نيامده اى: بر او چيزى نيست ؛ ۱ زيرا دوشيزگى بدون آميزش نيز از ميان مى رود .
۹۹۵.امام كاظم عليه السلام :مردى در حالى كه زنى به همراهش بود ، رو به اميرمؤمنان عليه السلام كرد و گفت : اى اميرمؤمنان! من با زنم در حالى ازدواج كرده ام كه دوشيزه بوده است ؛ اما چون با او همبسترى كرده ام ، او را نادوشيزه يافته ام .
فرمود : «واى بر تو! گاه دوشيزگى به واسطه جَستن ، پَرِش ، ۲ حيض ، طهارت گرفتن و درخانه ماندگى دراز مدت ، از ميان مى رود» .
