1.درختى است نازك و خوش نما كه از تخم آن ، روغن مى گيرند و بسيار نافع و خوش بوست (ر. ك : لغت نامه دهخدا) .

2.خيرى ، كه آن را «خيرى زرد» نيز مى نامند ، همان است كه مصريان از آن با نام «المنثور» ياد مى كنند. داراى نوعى برّى است كه «خزامى» و همچنين «بابونه» ناميده مى شود (شرح أسماء العقار ابوعمران قرطبى ص ۴۱، شماره ۳۹۴). البته ناگفته نماند ، واژه ياب ، «خيرى البر» را به كشه، اردانه و اروانه ترجمه كرده است . م .

1.الكافي ، ج ۶ ، ص ۵۲۳ ، ح ۳ عن محمّد بن الفيض.

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۵۲۳ ، ح ۱ عن محمّد بن الفيض ، طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۹۳ عن أبي العيس عن الإمام الصادق عن الإمام الباقر عليهماالسلام نحوه .

3.الكافي ، ج ۶ ، ص ۵۲۳ ، ح ۱ ، طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۹۴ عن أبي حمزة عن الإمام الباقر عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله نحوه وزاد في آخره «إنّ فيه لمنافع كثيرة ، وشفاء من سبعين داء» ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۲۲۴ ، ح ۱۲.

4.الكافي ، ج ۶ ، ص ۵۲۲ ، ح ۱ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۲۲۳ ، ح ۱۰.

5.الكافي ، ج ۶ ، ص ۵۰۴ ، ح ۵ عن إسماعيل بن عبد الخالق ، كتاب من لايحضره الفقيه ، ج ۱ ، ص ۱۲۴ ، ح ۲۹۲ ، ثواب الأعمال ،ص ۳۶ ، ح ۲ عن سفيان بن السمط .