1.سَداب: سذاب. سداب ها، دسته اى از تيره سدابيان اند و مهم ترين نوع آن ، سداب كوهى است ، داراى برگ هاى باريك و بسيار متعفّن كه براى گريزاندن حشرات به كار مى رود. گياهى دارويى مانند پودنه است كه خوردن آن ، دفع قوّت باه و مباشرت مردان و اسقاط حمل زنان مى كند. در يونانى آن را «فيجن» و در تنكابن و ديلم ، «پيم» مى نامند (ر. ك: لغت نامه دهخدا) .

1.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۷ ، ح ۱ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۲۲ ، ح ۲۰۸۸ ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۹۱ ، ح ۱۳۲۱ وزاد في ذيله «غير أنّه ينثر ماء الظهر» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۴۱ ، ح ۱ .

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۸ ، ح ۲ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۴۱ ، ح ۴ .

3.المحاسن ، ج۲ ، ص ۳۲۷ ، ح ۲۱۱۰ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۱۷ ، ح ۷ .

4.ثواب الأعمال ، ص ۳۴ ، ح ۳عن يحيى أبي البلاد.

5.المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۲۳ ، ح ۲۰۹۴ عن حمّاد بن زكريّا ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۹۰ ، ح ۱۳۱۴ وليس فيه «فهي المكيسة» و كلاهما عن الإمام الصادق عليه السلام ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۳۴ ، ح ۳.

6.شُعب الإيمان ، ج ۵ ، ص ۱۰۲ ، ح ۵۹۴۷ عن عطاء ، كنز العمّال ، ج ۱۰ ، ص ۴۴ ، ح ۲۸۲۷۶.