1.طَبَق ، مُعرَّب است . اصلش تبوك و فارسى است : ظرفى كه مى خورند بر آن . (ر . ك : لغت نامه دهخدا) .

2.علاّمه مجلسى در اين باره مى نويسد: سبز است ، يعنى نورانى است به نورى سبز ، و از همين روى ، به همانند خويش مى گرود ؛ يا اين عبارت ، كنايه از آن است كه دل هاى مؤمنان به حكمت ها و معارف ، آباد است و اين سرسبزى معنوى را با سبز بودن دل ، مناسبتى است كه ما به آن ناآگاهيم ؛ يا معناى اين عبارت ، آن است كه چون دل هاى مؤمنان به كشتزارهاى حكمت ، سرسبز شده است ، به آنچه در آن جنبه اى از حُسن و سودمندى وجود دارد ، تمايل مى يابد و سبزى هم يكى از همين چيزهاست» (بحار الأنوار : ج ۶۶ ص ۲۰۰) .

1.طبّ النبيّ صلى الله عليه و آله ، ص ۱۱ ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۸۲ ، ح ۱۲۷۸ وفيه «في الحديث : خضّروا...» ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۳۰۰ و ج ۶۶ ، ص ۱۹۹ ، ح ۳ ؛ الفردوس ، ج ۲ ، ص ۲۹۲ ، ح ۳۳۳۳ عن أبي اُمامة ، كنز العمّال ، ج ۱۵ ، ص ۲۴۶ ، ح ۴۰۷۸۱ .

2.الأمالي للطوسي ، ص ۳۰۴ ، ح ۶۰۶ عن أبي قتادة ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۸۲ ، ح ۱۲۸۰ ، بحار الأنوار ،ج ۶۶ ، ص ۱۹۹ ، ح ۱ .

3.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۲ ، ح ۲ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۰۹ ، ح ۲۰۳۱ وزاد فيه «والفطور» بعد «بطبق» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۹۹ ، ح ۴ .

4.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۲ ، ح ۱ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۰۹ ، ح ۲۰۳۰ وفيه «وحبسني» بدل «فأجلسني» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۱۹۹ ، ح ۲ و ص ۴۲۵ ، ح ۴۴ .