۱۲۵۸.عيسى عليه السلام :اى زادگان اسرائيل ! فراوان مخوريد ؛ زيرا هر كس زياد بخورد ، فراوان نيز مى خوابد و هر كس فراوان بخوابد ، نماز اندك مى گزارد و هر كس نماز اندك بگزارد ، از غافلان شمرده مى شود .

۱۲۵۹.حلية الأولياءـ به نقل از وُهَيب بن وَرد: به ما خبر رسيده كه ابليسِ ناپاك ، براى يحيى بن زكريّا آشكار شد و به او گفت : مى خواهم تو را اندرزى بدهم .
يحيى گفت : «دروغ مى گويى . تو خير مرا نمى خواهى ؛ امّا به هر روى ، درباره آدمى زاده به من بگو» .
گفت : آنان نزد ما سه دسته اند :
دسته اى از آنان در برابر ما سخت ترين هستند . آهنگ يكى از آنان مى كنيم و انتظار مى كشيم تا او را بفريبيم و بر او توان يابيم . سپس به استغفار و توبه مى شتابد و همه چيزهايى را كه در او به چنگ آورده ايم ، بر ما تباه مى سازد . ديگر بار ، به سراغ او مى رويم و او نيز ديگر بار [به سراغ آمرزش خواهى] مى رود . نه از او نوميد مى شويم و نه كار خود را با او برمى آوريم و از همين روى ، در رنجيم .
دسته ديگر ، در دستان ما ، گِردكى را مى مانند كه در دست كودكان است . آنان را بدان جا كه مى خواهيم ، مى افكنيم و آنان خود ، براى ما عهده دار خويش شده اند .
امّا دسته ديگر ، همانند تو معصوم اند و ما به هيچ خواسته اى درباره آنان توان نمى يابيم .
يحيى به او گفت : «بدين سان ، آيا درباره من به چيزى توانايى يافته اى؟» .
گفت : نه ، مگر يك بار : تو غذايى پيش روى نهاده بودى تا آن را بخورى . من پيوسته آن را نزد تو دوست داشتنى ساختم ، تا بيش از آنچه مى خواستى ، از آن خوردى . آن شب ، خفتى و بر خلاف هر شب ، براى نماز برنخاستى .
يحيى به او گفت : «قطعا از اين پس ، تا زنده ام ، هيچ گاه شكم از غذايى ، سير نمى كنم» .
ابليس هم گفت : قطعا پس از تو ، هيچ گاه آدمى زاده ديگرى را اندرز نمى دهم .

۱۲۵۸.عيسى عليه السلام :يا بَني إسرائيلَ ، لا تُكثِرُوا الأَكلَ ؛ فَإِنَّهُ مَن أكثَرَ الأَكلَ أكثَرَ النَّومَ ، ومَن أكثَرَ النَّومَ أقَلَّ الصَّلاةَ ، ومَن أقَلَّ الصَّلاةَ كُتِبَ مِنَ الغافِلينَ . ^۱

۱۲۵۹.حلية الأولياء عن وُهَيبِ بن الوَرد :بَلَغَنا أنَّ الخَبيثَ إبليسَ تَبَدّى لِيَحيَى بنِ زَكَرِيّا عليه السلام ، فَقالَ لَهُ : إنّي اُريدُ أن أنصَحَكَ .
فَقالَ : كَذَبتَ ، أنتَ لا تَنصَحُني ، ولكِن أخبِرني عَن بَني آدَمَ .
فَقالَ : هُم عِندَنا عَلى ثَلاثَةِ أصنافٍ .
أمّا صِنفٌ مِنهُم : فَهُم أشَدُّ الأَصنافِ عَلَينا ، نُقبِلُ حَتّى نَفتِنَهُ ونَستَمكِنَ مِنهُ ، ثُمَّ يَفزَعُ إلَى الاِستِغفارِ وَالتَّوبَةِ فَيُفسِدُ عَلَينا كُلَّ شَيءٍ أدرَكنا مِنهُ ، ثُمَّ نَعودُ لَهُ فَيَعودُ ، فَلا نَحنُ نَيأَسُ مِنهُ ، ولا نَحنُ نُدرِكُ مِنهُ حاجَتَنا ، فَنَحنُ مِن ذلِكَ في عَناءٍ .
وأمَّا الصِّنفُ الآخَرُ : فَهُم في أيدينا بِمَنزِلَةِ الكُرَةِ في أيدي صِبيانِكُم نُلقيهِم كَيفَ شِئنا ، قَد كَفَونا أنفُسَهُم .
وأمَّا الصِّنفُ الآخَرُ : فَهُم مِثلُكَ مَعصومونَ لا نَقدِرُ مِنهُم عَلى شَيءٍ .
فَقالَ لَهُ يَحيى : عَلى ذلِكَ ، هَل قَدَرتَ مِنّي عَلى شَيءٍ؟
قالَ : لا ، إلاّ مَرَّةً واحِدَةً ؛ فَإِنَّكَ قَدَّمتَ طَعاماً تَأكُلُهُ فَلَم أزَل اُشَهّيهِ إلَيكَ حَتّى أكَلتَ أكثَرَ مِمّا تُريدُ ، فَنِمتَ تِلكَ اللَّيلَةَ ولَم تَقُم إلَى الصَّلاةِ كَما كُنتَ تَقومُ إلَيها .
قالَ : فَقالَ لَهُ يَحيى : لا جَرَمَ ، لا شَبِعتُ مِن طَعامٍ أبَداً حَتّى أموتَ .
فَقالَ لَهُ الخَبيثُ : لا جَرَمَ ، لا نَصَحتُ آدَمِيّاً بَعدَكَ . ^۲