فصل پنجاه و هفتم: ماش

۲۰۳۳.مكارم الأخلاقـ به نقل از يكى از ياران امام رضا عليه السلام كه از ايشان درباره بَهَك ^۱ پرسيد ـ: امام رضا عليه السلام فرمود : «قدرى ماش تازه را در فصل برداشت آن بردار و همراه با برگش بكوب و سپس بفشر تا آبش گرفته شود . اين آب را در حالت ناشتا بخور و بر قسمت هاى بَهَك زده پوست نيز بمال» .
اين كار را انجام دادم و بهبود يافتم .

۲۰۳۴.الكافىـ به نقل از احمد بن حسن بن جلاّب ، از يكى از هم مسلكان ما ـ: مردى نزد امام كاظم عليه السلام از بَهَك ، اظهار ناراحتى كرد .
امام عليه السلام به او فرمود كه ماش را بپزد و از آن ، نوشاكى بسازد و آن را در غذاى خويش بريزد .

بيان

علاّمه مجلسى مى گويد :
[فيروزآبادى] در قاموس گفته است : ماش ، دانه اى است شناخته شده با طبعى معتدل و ستوده . براى تبدار و سرماخورده ، سودمند است ، مُليّن است و چون در سركه پخته شود ، براى گَرى هاى چركين ، سودمند است . پماد حاصل از آن ، اندام هاى گرفتار به ضعف و سستى را تقويت مى كند .

الفصل السابع والخمسون : الماش

۲۰۳۳.مكارم الأخلاق عن الإمام الرضا عليه السلام ـ وقَد سَأَلَهُ بَعضُ أصحابِهِ عَنِ البَهَقِ ـ :خُذِ الماشَ الرَّطبَ في أيّامِهِ ، ودُقَّهُ مَعَ وَرَقِهِ ، وَاعصِرِ الماءَ وَاشرَبهُ عَلَى الرِّيقِ ، وَاطلِهِ عَلَى البَهَقِ .
قالَ : فَفَعَلتُ ، فَعوفيتُ . ^۱

۲۰۳۴.الكافي عن أحمد بن الحسن الجلاّب عن بعض أصحابنا، قال :شَكا رَجُلٌ إلَى أبِي الحَسَنِ عليه السلام البَهَقَ ، فَأَمَرُهُ أن يَطبَخَ الماشَ ويَتَحَسّاهُ ، ويَجعَلَهُ في طَعامِهِ . ^۲