1.علاّمه مجلسى مى گويد : در القانون آمده است: «تره ، داراى نوع : شامى، نبطى و نوعى ديگر است كه آن را تره دشتى مى گويند. اين تره ، ميانِ تره معمولى و سير است و به دارو ، شباهت بيشترى دارد تا به غذا. نبطىِ آن هم بيش از شامى در معالجات به كار مى آيد...» تا جايى كه مى گويد: «به صورت آب پز، خواه خوردنى و خواه به عنوان پماد، سودمند است، نيروى جنسى را تحريك مى كند و تخم آب پزِ آن همراه با دانه آس ، براى اسهال و خونريزى مَقعدى به كار مى رود» (بحار الأنوار : ج ۶۲ ص ۱۹۶ ح ۲).

2.ترديد ، از راوى است .

1.الفردوس ، ج ۱ ، ص ۱۲۷ ، ح ۴۴۰ عن الإمام عليّ عليه السلام.

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۵ ، ح ۵ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۱۸ ، ح ۲۰۶۹ ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۳۸۷ ، ح ۱۳۰۵ نحوه ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۰۳ ، ح ۱۵.

3.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۶۵ ، ح ۴ ، الخصال ، ص ۲۴۹ ، ح ۱۱۴ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۳۱۵ ، ح ۲۰۵۸ وفيه «يقمع» بدل «يقطع» ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۲۰۰ ، ح ۱.