۱۸۶۵.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نزد من ، براى زن تازه زا ، درمانى همانند خرما و براى بيمار ، درمانى همانند عسل ، وجود ندارد .

۱۸۶۶.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :خداوند عز و جل بركت را در عسل قرار داده است . درمان دردها ، در آن است و هفتاد پيامبر ، دوام سودمندىِ آن را از خداوند خواسته اند .

۱۸۶۷.امام على عليه السلام :در عسل ، درمان است .

۱۸۶۸.امام على عليه السلام :بيمار ، به چيزى همانند خوردن عسل ، درمان نجسته است . ^۱

۱۸۶۹.امام على عليه السلام :عسل ، شفاى هر بيمارى است و بيمارى اى هم در آن نيست ؛ بلغم را كم مى كند و دل را جلا مى دهد .

۱۸۷۰.امام على عليه السلام :ليسيدنِ عسل ، شفاى هر درد است . خداوند عز و جلفرموده است : (از درونِ [شكمِ] آن (زنبور) ، شهدى كه به رنگ هاى گوناگون است ، بيرون مى آيد . در آن ، براى مردم ، درمانى است) . آن ، همراه با قرائت قرآن و جويدن كُنْدُر ، بلغم را از بين مى برد . ^۲

۱۸۷۱.امام صادق عليه السلام :مردم به چيزى همانند عسل ، درمان نجسته اند .

۱۸۶۵.عنه صلى الله عليه و آله :ما لِلنَّفساءِ عِندي شِفاءٌ مِثلُ الرُّطَبِ ، ولا لِلمَريضِ مِثلُ العَسَلِ . ^۱

۱۸۶۶.عنه صلى الله عليه و آله :إنَّ اللّهَ عز و جل جَعَلَ البَرَكَةَ فِي العَسَلِ ، وفيهِ شِفاءٌ مِنَ الأَوجاعِ ، وقَد بارَكَ عَلَيهِ سَبعونَ نَبِيّاً . ^۲

۱۸۶۷.الإمام عليّ عليه السلام :العَسَلُ فيهِ شِفاءٌ . ^۳

۱۸۶۸.عنه عليه السلام :مَا استَشفَى المَريضُ بِمِثلِ شُربِ العَسَلِ . ^۴

۱۸۶۹.عنه عليه السلام :العَسَلُ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ ولا داءَ فيهِ ؛ يُقِلُّ البَلغَمَ ويَجلُو القَلبَ . ^۵

۱۸۷۰.عنه عليه السلام :لَعقُ العَسَلِ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ ، قالَ اللّهُ عز و جل : « يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَ نُهُ فِيهِ شِفَآءٌ لِّلنَّاسِ » ^۶ وهُوَ مَعَ قِراءَةِ القُرآنِ ومَضغِ اللُّبانِ يُذيبُ البَلغَمَ . ^۷

۱۸۷۱.الإمام الصادق عليه السلام :مَا استَشفَى النّاسُ بِمِثلِ العَسَلِ . ^۸