۱۷۰۸.امام على عليه السلام :در هر دانه انار ، چون در معده جاى مى گيرد ، حياتى براى قلب و فروغى براى نفْس است و شيطانى را كه «وسواس» نام دارد ، چهل شب ، بيمار (زمينگير) مى كند .

۱۷۰۹.امام صادق عليه السلام :چهار چيز ، طبع را اعتدال مى بخشد : انار سورانى ، ^۱ خرماى نارس پخته شده ، بنفشه ، و كاسنى .

۱۷۱۰.امام صادق عليه السلام :هر كس در هنگام خفتن ، يك انار بخورد ، تا صبح ، جانش در امان است .

۱۷۱۱.امام صادق عليه السلام :بر شما باد انار ؛ چرا كه هيچ گرسنه اى آن را نمى خورد ، مگر اين كه وى را بسنده است و هيچ سيرى آن را نمى خورد ، مگر اين كه غذا را بر وى گوارا مى سازد .

۱۷۱۲.امام صادق عليه السلام :هر كس انار بخورد ، انار ، شيطانِ وسوسه را از او دور مى سازد .

۱۷۱۳.امام صادق عليه السلام :هر كس يك دانه از انار بخورد ، آن يك دانه ، شيطانِ وسوسه را تا چهل روز ، بيمار (زمينگير) مى سازد .

۱۷۰۸.الإمام عليّ عليه السلام :في كِلِّ حَبَّةٍ مِنَ الرُّمّانِ إذَا استَقَرَّت فِي المَعِدَةِ حَياةٌ لِلقَلبِ ، وإنارَةٌ لِلنَّفسِ ، وتُمرِضُ وَسواسَ الشَّيطانِ أربَعينَ لَيلَةً . ^۱

۱۷۰۹.عنه عليه السلام :أربَعَةٌ يَعدِلنَ الطَّبائِعَ : الرُّمّانُ السّورانِيُّ ، والبُسرُ المَطبوخُ ، وَالبَنَفسَجُ ، وَالهِندَباءُ . ^۲

۱۷۱۰.الإمام الصادق عليه السلام :مَن أكَلَ رُمّانا عِندَ مَنامِهِ فَهُوَ آمِنٌ في نَفسِهِ إلى أن يُصبِـحَ . ^۳

۱۷۱۱.عنه عليه السلام :عَلَيكُم بِالرُّمّانِ ؛ فَإِنَّهُ لَم يَأكُلهُ جائِعٌ إلاّ أجزَأَهُ ، ولا شَبعانُ إلاّ أمرَأَهُ . ^۴

۱۷۱۲.عنه عليه السلام :مَن أكَلَ الرُّمّانَ طَرَدَ عَنهُ شَيطانَ الوَسوَسَةِ . ^۵

۱۷۱۳.عنه عليه السلام :مَن أكَلَ حَبَّةً مِن رُمّانٍ ، أمرَضَت شَيطانَ الوَسوَسَةِ أربَعينَ يَوما . ^۶