1.علاّمه مجلسى مى گويد : گفته شده : مقصود از سركه شراب ، آن شرابى است كه با عمل آورى ، به سركه تبديل مى شود ، يا مقصود ، هر سركه اى است كه در اصل ، شراب بوده است ، البتّه مشروط به آن كه تبديل انگور به سركه ، بدون آن كه تبديل به شراب شود ، امكان پذير باشد ، چنان كه اين گونه بسيار ادّعا مى شود . [فيروزآبادى] در القاموس گفته است : «سركه ، حالت اسيدى شده آب انگور و مانند آن است . بهترين نوع آن هم سركه شراب است ، تركيب يافته از دو جوهرِ : گرم و سرد ، و سودمند براى : معده ، لثه ، زخم هاى بدخيم ، خارش ، نيش زدگى گزندگان ، [درمان] افيون خوارى ، سوختگى با آتش ، دندان درد ، بخارهاى داغ درونى حاصل از استسقا ، و سرانجام [درمان] دشوارى شنوايى ، پيچيدن صدا در گوش ، و وِز وِز كردن آن» . ظاهراً مقصود از سركه شراب ، سركه اى است كه از شراب انگور حاصل مى آيد ؛ چرا كه آن را غالبا به همين نامِ «شراب» مى خوانند . صاحب بحر الجواهر گفته است : «سركه شراب ، آن است كه [در تهيّه اش ،] از شراب ، افشره اى بسازند و از صافى بگذرانند و به هر ده رطل از صد رطل ، يك رطل سركه انگورِ درجه يك بيفزايند و آن گاه آن را در خمره اى قيراندود ، در آفتاب بگذارند» . (بحار الأنوار ، ج۶۲ ، ص ۱۶۲)

1.الدعوات ، ص ۱۴۶ ، ح ۳۸۳ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۳۰۴ ، ح ۱۷ .

2.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۲۹ ، ح ۲ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۲۸۲ ، ح ۱۹۱۳ كلاهما عن سليمان بن خالد ، مكارم الأخلاق ، ج ۱ ، ص ۴۱۳ ، ح ۱۳۹۹ ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۳۰۱ ، ح ۱ .

3.المحاسن ، ج ۲ ، ص ۲۸۴ ، ح ۱۹۲۵ عن رفاعة ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۳۰۲ ، ح ۹ .

4.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۳۰ ، ح ۱۰ .

5.السنن الكبرى ، ج ۶ ، ص ۶۳ ، ح ۱۱۲۰۳ عن جابر ، كنز العمّال ، ج ۱۵ ، ص ۲۸۴ ، ح ۴۱۰۱۳ .

6.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۳۰ ، ح ۸ عن حنّان عن أبيه ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۳۰۲ ، ح ۱۰ .

7.الكافي ، ج ۶ ، ص ۳۳۰ ، ح ۹ ، المحاسن ، ج ۲ ، ص ۲۸۵ ، ح ۱۹۲۷ كلاهما عن سماعة ، بحار الأنوار ، ج ۶۶ ، ص ۳۰۲ ، ح ۱۱.

8.طبّ الأئمّة لابني بسطام ، ص ۲۴ ، بحار الأنوار ، ج ۶۲ ، ص ۱۶۲ ، ح ۷ .