فصل هشتم: خربزه
۸ / ۱
خواصّ خربزه
۱۵۳۹.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :بر شما باد خربزه ۱ ؛ چرا كه در آن ، ده ويژگى است : خوراك است ؛ نوشيدنى است ؛ شست و شو دهنده است ؛ ۲ خوش بوكننده است ؛ مثانه را مى شويد ؛ شكم را مى شويد ؛ آب كمر را فراوان مى سازد ؛ نيروى همبسترى را مى افزايد ؛ سردىِ مزاج را از ميان برمى دارد ؛ و پوست را تميز مى كند .
۱۵۴۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :نياز خود به ميوه را با خربزه برآوريد ؛ چرا كه ميوه بهشت است ، در آن ، هزار بركت و هزار رحمت است و خوردنش شفاى هر درد است .
1.در متن عربى ، واژه «البِطّيخ» آمده است. در فرهنگ هاى واژگان عربى ، اين واژه را گاه به هندوانه و گاه به خربزه ترجمه كرده اند. بر اساس برداشت مترجم ، اين واژه در متون قديمى ، ناظر به «گونه» هندوانه و خربزه بوده است ؛ امّا به نظر مؤلّف ، با عنايت به فوايدى كه در احاديث براى آن ذكر شده ، مقصود ، خربزه است ، چنان كه در لغت نامه دهخدا نيز «بطّيخ» (بدون قيد) ، به معناى خربزه آمده است . از اين رو در همه موارد ، ترجمه اين واژه مطابق با نظر مؤلِّف ، تغيير داده شد . م .
2.در متن حديث ، «اُشنان» آمده و آن ، نام گياهى است كه در شست و شو به عنوان مادّه كمكى ، از آن استفاده مى شده است. اين واژه ، اساساً پارسى است كه به زبان عربى درآمده و شكل و تلفّظ پيشين خود را نيز حفظ كرده است. م.
