39
دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن و حديث - جلد چهارم

۱۰۲۱.مثير الأحزانـ به نقل از شعبى ـ: در اين هنگام ، [امام حسين عليه السلام ] پاسخ نامه هاى آنان را داد و آنان را به پذيرش ، اميدوار ساخت و به آنان وعده داد به زودى خواهد رسيد و نيز نوشت : «پسر عمويم ، مسلم بن عقيل ، حركت كرده تا گزارش اوضاع و ديدگاه هاى خوب شما را به من خبر دهد و به جانم سوگند ، پيشوا نيست ، مگر كسى كه عامل به كتاب خدا و برپا كننده انصاف و ملتزم به دين حق باشد و خود را وقف ذات خداوند كند» و به مسلم دستور داد به همراه نامه به كوفه برود.

۱۰۲۲.مقاتل الطالبيّينـ به نقل از ابو اسحاق ـ: چون به كوفيان ، خبر رسيد كه حسين عليه السلام به مكّه آمده و با يزيد بيعت نمى كند ، گروهى از جانب آنان به سمت او حركت كردند ـ و رئيس آنان ، ابو عبد اللّه جَدَلى بود ـ و شَبَث بن رِبعى و سليمان بن صُرَد و مُسَيَّب بن نَجَبه و سرشناسان كوفيان ، برايش نامه نوشتند و از او براى بيعت و كنار گذاردن يزيد ، دعوت كردند.
ايشان در جواب آنان فرمود: «برادر و پسر عمويم را به همراه شما مى فرستم . اگر برايم بيعت گرفت و از مردم ، آن چنان گزارش داد كه در نامه ها نوشته اند، نزد آنان خواهم رفت» .
آن گاه مسلم بن عقيل را فرا خواند و فرمود: «به جانب كوفه حركت كن . اگر ديدى بر آنچه نوشته اند، اتّفاق دارند و امور را براى قيام ، مهيّا ديدى ، نظر خود را برايم بنويس» .
مسلم ، وارد كوفه شد و شيعيان به نزد او آمدند و از آنان براى حسين عليه السلام بيعت گرفت


دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن و حديث - جلد چهارم
38

۱۰۲۱.مثير الأحزان عن الشعبي :عِندَ ذلِكَ رَدَّ [ الإِمامُ الحُسَينُ عليه السلام ] جَوابَ كُتُبِهِم يُمَنّيهِم بِالقَبولِ ويَعِدُهُم بِسُرعَةِ الوُصولِ : وإنَّهُ قَد جاءَ ابنُ عَمّي مُسلِمُ بنُ عَقيلٍ لِيُعَرِّفَني ما أنتُم عَلَيهِ مِن رَأيٍ جَميلٍ . ولَعَمري مَا الإِمامُ إلَا العامِلُ بِالكِتابِ ، القائِمُ بِالقِسطِ ، الدّائِنُ بِدينِ الحَقِّ ، الحابِسُ نَفسَهُ في ذاتِ اللّه ِ . وأمَرَ مُسلِما بِالتَّوَجُّهِ بِالكِتابِ إلَى الكوفَةِ. ۱

۱۰۲۲.مقاتل الطالبيّين عن أبي إسحاق :لَمّا بَلَغَ أهلَ الكوفَةِ نُزولُ الحُسَينِ عليه السلام مَكَّةَ وأنَّهُ لَم يُبايِع لِيَزيدَ ، وَفَدَ إلَيهِ وَفدٌ مِنهُم ، عَلَيهِم أبو عَبدِ اللّه ِ الجَدَلِيُّ ، وكَتَبَ إلَيهِ شَبَثُ بنُ رِبعِيٍّ وسُلَيمانُ بنُ صُرَدٍ وَالمُسَيَّبُ بنُ نَجَبَةَ ووُجوهُ أهلِ الكوفَةِ يَدعونَهُ إلى بَيعَتِهِ وخَلعِ يَزيدَ ، فَقالَ لَهُم : أبعَثُ مَعَكُم أخي وَابنَ عَمّي ، فَإِذا أخَذَ لي بَيعَتي وأتاني عَنهُم بِمِثلِ ما كَتَبوا بِهِ إلَيَّ قَدِمتُ عَلَيهِم .
ودَعا مُسلِمَ بنَ عَقيلٍ ، فَقالَ : اِشخَص إلَى الكوفَةِ ، فَإِن رَأَيتَ مِنهُمُ اجتِماعا عَلى ما كَتَبوا ورَأَيتَهُ أمرا تَرَى الخُروجَ مَعَهُ فَاكتُب إلَيَّ بِرَأيِكَ . فَقَدِمَ مُسلِمٌ الكوفَةَ وأتَتهُ الشّيعَةُ ، فَأَخَذَ بَيعَتَهُم لِلحُسَينِ عليه السلام . ۲

1. مثير الأحزان : ص ۲۶ ، بحار الأنوار : ج ۴۴ ص ۳۳۷ .

2. مقاتل الطالبيّين : ص ۹۹ .

  • نام منبع :
    دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن و حديث - جلد چهارم
    سایر پدیدآورندگان :
    جمعی از پژوهشگران
    تعداد جلد :
    16
    ناشر :
    انتشارات دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    01/01/1388
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 6255
صفحه از 454
پرینت  ارسال به