۱۳۸۳.شرح الأخبارـ به نقل از ابو سعيد ـ: در جَمَره عَقَبه، با حسين بن على عليه السلام نشسته بوديم كه عبد اللّه بن زبير ، به ديدارش آمد و با او خلوت كرد و رفت.
حسين عليه السلام به ما فرمود : «مى دانيد كه اين ، چه مى گويد؟ مى گويد: كبوترى از كبوترانِ اين مسجد باش . به خدا سوگند، اگر يك وجب دورتر از آن كشته شوم، نزد من ، دوست داشتنى تر است تا اين كه در درون آن كشته شوم ، و اگر دو وجب دورتر از آن كشته شوم ، بهتر از آن است كه يك وجب دورتر از آن كشته شوم. به خدا ، اگر در سوراخ خزنده اى باشم ، مرا بيرون مى آورند تا خواسته خود را انجام دهند. به خدا، چنان كه يهوديان در روز شنبه ستم ورزيدند ، اينان به من ستم مى كنند» .

۱۳۸۳.شرح الأخبار عن أبي سعيد :كُنّا جُلوسا مَعَ الحُسَينِ بنِ عَلِيٍّ عليه السلام عِندَ جَمرَةِ العَقَبَةِ ، فَلَقِيَهُ عَبدُ اللّهِ بنُ الزُّبَيرِ ، فَخَلا بِهِ ، ثُمَّ مَضى .
فَقالَ لَنَا الحُسَينُ عليه السلام : أتَدرونَ ما يَقولُ هذا ؟ يَقولُ : كُن حَمامَةً مِن حَمامِ هذَا المَسجِدِ ! وَاللّهِ لَأَن اُقتَلَ خارِجا مِنهُ بِشِبرٍ أحَبُّ إلَيَّ مِن أن اُقتَلَ فيهِ ، ولَأَن اُقتَلَ خارِجا مِنهُ بِشِبرَينِ أحَبُّ إلَيَّ مِن أن اُقتَلَ خارِجا مِنهُ بِشِبرٍ . وَاللّهِ لَو كُنتُ في جُحرِ هامَّةٍ لَأَخرَجوني حَتّى يَقضوا فِيَّ حاجَتَهُم ، وَاللّهِ ليعتدوا ^۱ فِيَّ كَمَا اعتَدَتِ اليَهودُ فِي السَّبتِ . ^۲