۵ / ۱۸

قاآنى (م۱۲۷۰ ق)

بارد چه؟ خون ، ز ديده . چه سان؟ روز و شب . چرا؟از غم . كدام غم؟ غمِ سلطان كربلا
نامش كه بُد؟ حسين . ز نژاد كه؟ از علىمامش كه بود؟ فاطمه . جدّش كه؟ مصطفى
چون شد؟ شهيد شد . به كجا؟ دشت ماريهكى؟ عاشر محرّم . پنهان؟ نه بر مَلا
شب كشته شد؟ نه ، روز . چه هنگام؟ وقت ظهرشد از گلو بُريده سرش؟ نى نى ، از قفا
سيراب كشته شد؟ نه . كس آبش نداد؟ دادكه؟ شمر . از چه چشمه؟ ز سرچشمه فنا
مظلوم شد شهيد؟ بلى ! جرم داشت؟ نه!كارش چه بُد؟ هدايت . يارش كه بُد؟ خدا
اين ظلم را كه كرد؟ يزيد . اين يزيد ، كيست؟ز اولاد هند . از چه كس؟ از نطفه زِنا
خود كرد اين عمل؟ نه ، فرستاد نامه اىنزد كه؟ نزد زاده مرجانه دَغا
ابن زياد ، زاده مرجانه بُد؟ نَعَم!از گفته يزيد ، تخلُّف نكرد؟ لا!
اين نابه كار كُشت حسين را به دست خويش؟نه ، او روانه كرد سپه سوى كربلا
مير سپه كه بُد؟ عمر سعد . او بُريدحَلق عزيز فاطمه؟ نه ، شمرِ بى حيا
كس كشته شد هم از پسرانش؟ بلى ، دو تنديگر كه ؟ نُه برادر . ديگر كه؟ اَقرَبا
ديگر پسر نداشت؟ چرا داشت . اين ، كه بود؟سجّاد . چون بُد او؟ به غم و رنج ، مبتلا
ماند او به كربلاى پدر؟ نى ، به شام رفتبا عزّ و احتشام؟ نه ، با زحمت و عَنا
تنها؟ نه با زنان حرم . نامشان چه بود؟زينب ، سكينه ، فاطمه ، كلثوم بينوا
بر تن ، لباس داشت؟ بلى ، گَرد ره گُذاربر سر عمامه داشت؟ بلى ، چوبِ اشقيا
بيمار بُد؟ بلى . چه دوا داشت؟ اشكِ چشمبعد از دوا ، غذاش چه بُد؟ خون دل ، غذا
كس بود همرهش؟ بلى ، اطفال بى پدرديگر كه بود؟ تب كه نمى گشت از او جدا
از زينت زنان ، چه به جا مانده بُد؟ دو چيزطوق ستم به گردن و خلخال غم ، به پا
گَبْر ^۱ اين ستم كند؟ نه . يهود و مَجوس؟ نههندو؟ نه . بت پرست؟ نه . فرياد از اين جفا
قاآنى است قائل اين شعرها ؟ بلى!خواهد چه؟ رحمت . از كه؟ ز حق . كى؟ صف جزا. ^۲

لباس كهنه بپوشيد زير پيرهنشمگر برون نكِشد خصمِ بدمَنِش ز تنش
لباس كهنه چه حاجت كه زير سمّ سُتورتنى نماند كه پوشند جامه يا كفنش
نه جسم زاده زهرا، چنان لگدكوب استكزو توان به پدر بُرد بوى پيرهنش
زمانه ، خاك چمن را به بادِ عدوان دادتو در فغان كه چه شد ارغوان وياسمنش؟
عيالش ار نه به همره در اين سفر بودىاز او خبر نرسيدى به مردم وطنش
ز دستگاه سليمان ، فلك ، نشان نگذاشتبه غير خاتمى ، آن هم به دست اهرمنش. ^۱