۲۹۲۴.مقتل الحسين عليه السلام ، خوارزمىـ به نقل از دِعبِل ـ: پدرم ، به نقل از پدربزرگم ، از مادرش سُعدا، دختر مالكِ خُزاعى، گزارش كرده است كه ... وى (سُعدا) در شب شهادت حسين عليه السلام ، ناله جِنّيان را شنيده و اين دو بيت شعر را از زنى جنّى ، حفظ كرده است كه گفت :
اى پسرِ شهيد و اى كه عمويش نيز شهيد است؛بهترينِ عموها ، جعفر طيّار!
در شگفتم از شمشيرى كه تيزى اشبر چهره ات زخم زد و بر آن ، غبار نشانْد .
من (دعبل)، در قصيده اى ، اين دو بيت را جاى دادم:
در عراق ، قبرى را زيارت كن كه بهترين قبر استو از اُلاغ ، سرپيچى كن و هر كه تو را از زيارتْ نهى كند ، اُلاغ است .
اى حسين! چرا زيارتت نكنم ـ كهخاندانم و هر كه از نسل نِزار است، فدايت باد ـ
در حالى كه در دل هاى خردمندان ، مِهرى نهفته به توستو فرجام دشمن تو ، مرگ و نابودى است؟
اى پسر شهيد و اى كه عمويش شهيد است؛برترينِ عموها ، جعفر طيّار!
در شگفتم از شمشيرى كه تيزى اشبر چهره ات زخم زد و بر آن، غبار نشانْد.
