۱ / ۲
صحيفه امامت
۵۳۷.الكافىـ به نقل از عبيد اللّه عمرى ، از امام صادق عليه السلام ـ: خداى عز و جل پيش از وفات پيامبرش صلى الله عليه و آله نامه اى بر او نازل كرد و فرمود : «اى محمّد ! اين ، وصيّت تو به نجيبان خاندانت است» .
پيامبر صلى الله عليه و آله پرسيد : اى جبرئيل ! نجيبان ، كيان اند؟
گفت : «على بن ابى طالب و فرزندانش» و نامه را با طلا ، مُهر كرده بودند .
پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به امير مؤمنان داد و به او فرمان داد كه مُهرش را بگشايد و به آنچه در آن است ، عمل كند . امير مؤمنان ، مُهر آن را گشود و به محتواى آن ، عمل كرد و سپس آن را [مُهر كرد و] به فرزندش حسن عليه السلام داد . او نيز مُهر را گشود و به محتواى آن، عمل كرد و سپس آن را [مُهر كرد و] به حسين عليه السلام سپرد . او نيز مُهر را گشود و در آن يافت كه : «گروهى را براى شهادت ببر ، كه جز در كنار تو به شهادت نمى رسند و جانت را در راه خداى عز و جل بفروش» .
او نيز چنين كرد و سپس نامه را [مُهر كرد و] به على بن الحسين عليه السلام داد ... .
۵۳۸.الكافىـ به نقل از مُعاذ بن كثير ، از امام صادق عليه السلام ـ: وصيّت از آسمان و به صورت نوشته اى بر محمّد صلى الله عليه و آله نازل شد و نوشته مهر شده اى جز همين وصيّت ، بر محمّد صلى الله عليه و آله فرود نيامد . جبرئيل عليه السلام [به هنگام آوردنش ]گفت : اى محمّد ! اين ، وصيّت تو در باره امّتت و نزد خاندانت است .
پيامبر صلى الله عليه و آله گفت : «كدام خاندانم ، اى جبرئيل؟» .
گفت : نجيب خدا و فرزندانش ، تا علم نبوّت را از تو به ارث ببرند ، آن گونه كه ابراهيم عليه السلام آن را به ارث گذاشته است و ميراث او براى على عليه السلام است و ذريّه تو از پشت او خواهند بود» . نوشته ، سربسته بود و چند مُهر داشت .
على عليه السلام ، مُهر اوّل را گشود و آنچه را در آن بود ، به انجام رساند . سپس حسن عليه السلام مُهر دوم را گشود و آنچه را در آن بود ، به انجام رساند . چون حسن عليه السلام وفات كرد و در گذشت ، حسين عليه السلام مُهر سوم را گشود و در آن ، چنين يافت : «بجنگ . مى كُشى و كشته مى شوى و مردمى را براى شهادت با خود ببر كه جز در كنار تو به شهادت نمى رسند» ، و او چنين كرد .
و حسين عليه السلام پيش از در گذشتش ، آن را به على بن الحسين عليه السلام سپرد و از دنيا رفت و وى ، مُهر چهارم را گشود ... .
