۳۳۰۱.الإقبالـ به نقل از زيد بن ابى اُسامه ، از امام صادق عليه السلام ، در باره سخن خداى متعال : « در آن شب ، همه كارهاى حكيمانه ، از هم جدا [ و مقدّر ] مى شوند » ـ: آن ، شب قدر است كه كارهاى سال ، در آن تدبير و تقدير مى شوند . . . . پس هر كه آن شب ، نزد قبر حسين عليه السلام حضور يابد و دو ركعت ، نماز بخواند يا هر چه كه برايش امكان پذير است [ نماز بخواند ] و از خداى متعال ، بهشت را بطلبد و از آتش [دوزخ] به او پناه ببرد ، خداوند متعال ، آنچه را بخواهد ، به او مى دهد و از آنچه پناه بُرده است ، پناهش مى دهد .
و همين گونه ، اگر از خداى متعال بخواهد كه از خير آنچه در آن شب ، جدا [ و مقدّر ] كرده است ، به او بدهد و از شرّ آنچه در آن شب نوشته است ، نگاهش بدارد يا دعا كند و از خداوند ـ تبارك و تعالى ـ چيزى بخواهد كه گناهى در آن نيست ، اميد مى برم كه درخواستش را به او بدهد و از آنچه بيم دارد ، نگاهش دارد و در حقّ ده نفر از خانواده اش كه همگى عذاب برايشان واجب شده است ، شفيعش گردانَد ؛ و خداوند ، به خير درخواست كننده و بنده اش ، پُرشتاب تر است .
۳۳۰۲.الإقبالـ به نقل از احمد بن محمّد بن ابى نصر ـ: شنيدم كه امام رضا عليه السلام مى فرمايد : «يك عمره در ماه رمضان ، برابر با يك حج است و اعتكاف يك شب در ماه رمضان ، برابر با يك حج است و اعتكاف يك شب در مسجد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و نزد قبر او ، برابر با يك حج و عمره است ، و هر كس حسين عليه السلام را در دهه آخر ماه رمضان ، زيارت كند و نزد او اعتكاف كند ، گويى كه نزد قبر پيامبر صلى الله عليه و آله معتكف شده است ، و هر كس نزد قبر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اعتكاف كند ، برايش از حج و عمره پس از حجّة الإسلام ، بهتر است» .
[ همچنين ] امام رضا عليه السلام فرمود : «و هر كس كه حسين عليه السلام را در ماه رمضان زيارت مى كند ، بايد بكوشد تا شب جُهَنى را از دست ندهد ؛ همان شب بيست و سوم را كه اميد مى رود شب قدر باشد» .
[ نيز ] فرمود : «و كمترين اندازه اعتكاف ، ساعتى ميان نماز مغرب و عشاست كه هر كس آن را در اعتكاف به سر برَد ، نصيبش را از شب قدر ، برده است » .
