۸۳۴.امام على عليه السلام :خردمند را در هر سخن، هوشيارى اى است .
۸۳۵.امام على عليه السلام :بر خردمند است كه بدى هاى خود را در ديندارى ، نظر ، اخلاق و ادب ، بر رسد و آن را در سينه خويش يا نوشته اى ثبت كند و براى از ميان برداشتن آن ، بكوشد .
۸۳۶.امام صادق عليه السلام :بر خردمند است كه در جستجوى دانش و ادبى باشد كه جز بدان ، سامان نمى يابد .
۸۳۷.امام كاظم عليه السلام :سزاوار است كه خردمند، هنگامى كه دست به كارى مى زند، از خداوند شرم كند كه ديگران را در آن شريك گرداند ؛ چرا كه خداوند نعمت را تنها به وى ارزانى داشته است. ۱
۸۳۸.امام رضا عليه السلام :سزاوار است كسى كه از خداوند، خرد دريافت كرده ۲ [ و داراى بصيرت الهى است] ، خداوند را در قضا و قدر، متّهم نسازد و او را در روزى دادنش ، كُند نشمارد .
۷ / ۴
آنچه براى خردمند ، سزاوار نيست
۸۳۹.امام على عليه السلام :سزاوار نيست كه خردمند ، تنها بر پايه اميد (آرزو) ، شادمانى خود را ابراز دارد؛ زيرا اميد (آرزو) فريبنده است .
۸۴۰.امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: سزاوار نيست كه خردمند، ديگران را به پيروى از خود بخواند ، حال آن كه نفْسش از او پيروى نمى كند .
