۷۷۴. پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله ـ هنگامىكه از ايشاندر مورد خرد سؤالشد ـ : [ خرد، ]عملبهطاعت خداست. به راستى كه عمل كنندگان به دستورهاى خداوند ، همان خردمنداناند .
۷۷۵. پيامبر خدا صلىاللهعليهوآله : از خداوند پيروى كن تا خردمند ناميده شوى، و از او نافرمانى مكن كه نادان ناميده مىشوى .
۷۷۶. امام على عليهالسلام : خردمند ، آن است كه در مسير اطاعت از پروردگار ، هوسش را نافرمانى كند .
۷۷۷. امام على عليهالسلام : اگر خداوند سبحان ، به طاعت خود ترغيب نمىكرد ، سزاوار بود كه به اميد دستيابى به رحمت او ، اطاعت شود .
۷۷۸. امام على عليهالسلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشان ـ : بر خردمند است كه به حكمت ـ كه خردش را زنده مىدارد ـ بيشتر دلبسته باشد تا به غذايى كه جسمش را زنده مىدارد .
۷۷۹. امام على عليهالسلام : بندگان خدا ! تقوا پيشه كنيد ؛ تقواى خردمندى كه انديشه، دلش را مشغول داشته، و ترس، بدنش را ناتوان كرده، و شبزندهدارى ، خواب اندكش را ربوده، و اميد ، او را به تشنگىِ (روزه) روزانه وا داشته، و زُهد، شهوتهايش را ميرانده، و ياد خدا زبانش را به حركت در آورده است و ترس را براى امان يافتن خود، پيش داشته، و از خيالات، در راه روشن ، دورى گزيده و نزديكترين راه رسيدن به مقصد را انتخاب كرده است و دامهاى فريب، او را گرفتار نساختهاند و امور مشتبه بر او پنهان نگرديده است ، [ و اين همه] در حالى است كه بر خوشىِ بشارت و آسايش نعمت ، در خوشترين خواب و آسودهترين روز، دست يافته است .
[ چنين شخصى] از گذرگاه دنيا به شايستگى گذر كرده و توشه آخرت را با خوشبختى پيش فرستاده ، و به خاطر ترس [ بر از دست دادن مهلتها ]پيشدستى كرده و بر فرصتها چنگ انداخته ، و به جستجو رغبت نشان داده و به حالت گريز پيش رفته ، و در امروز، فردايش را پاييده و پيشاپيش ، خود را نگريسته است .
[براى او] بهشت به عنوان پاداش و بخشش ، و آتش، براى كيفر است ، و خداوند، به عنوان انتقامگيرنده و يارى رساننده، و قرآن به عنوان حجّت و مدّعى، كافى است .
