۶ / ۲۰

نشنيدن سخن خردمند

۷۶۹. امام على عليه‏السلام : آن كه شنيدن از خردمندان را كنار نهد ، خردش خواهد مُرد .

۷۷۰. امام كاظم عليه‏السلام ـ خطاب به هشام بن حكم ـ : اى هشام ! آن كه سه چيز را بر سه چيز مسلّط كند ، بر نابودى خردش كمك كرده است : روشنى انديشه را با آرزوى دراز ، تاريك كند ؛ حكمت‏هاى نغز را با سخن گفتن بسيار ، از بين ببرد؛ و روشنايى پندآموزى را با شهوات نفسانى ، خاموش گرداند . [چنين كسى،] گويا هوسش را بر نابودى خرد خويش، يارى داده است، و آن كه خردش نابود شود ، دين و دنيايش تباه مى‏گردد .

۶ / ۲۱زياده‏روى در خوردن گوشت گاو و حيوانات وحشى

۷۷۱. امام رضا عليه‏السلام : زياده‏روى در خوردن گوشت حيوانات وحشى و گاو، سبب سرگشتگى خرد ، حيرانى فهم ، كودنى ذهن و فراموشى بسيار مى‏شود .

ر . ك : ص ۴۸۵ (آنچه بر خردمند، حرام است)
و ۴۹۹ (آنچه براى خردمند، سزاوار نيست)،
ج ۲ ص ۵۱۹ (حجاب‏هاى دانش و حكمت).

۶ / ۲۰

تَركُ الاِستِماعِ مِنَ العاقِلِ

۷۶۹. الإمام عليّ عليه‏السلام : مَن تَرَكَ الاِستِماعَ مِن ذَوِي العُقولِ ماتَ عَقلُهُ. ^۱

۷۷۰. الإمام الكاظم عليه‏السلام ـ لِهِشامِ بنِ الحَكَمِ ـ : يا هِشامُ ، مَن سَلَّطَ ثَلاثًا عَلى ثَلاثٍ فَكَأَنَّما أعانَ عَلى هَدمِ عَقلِهِ : مَن أظلَمَ نورَ تَفَكُّرِهِ بِطولِ أمَلِهِ ، ومَحا طرائِفَ حِكمَتِهِ بِفُضولِ كَلامِهِ ، وأطفَأَ نورَ عِبرَتِهِ بِشَهَواتِ نَفسِهِ ، فَكَأَنَّما أعانَ هَواهُ عَلى هَدمِ عَقلِهِ ، ومَن هَدَمَ عَقلَهُ أفسَدَ عَلَيهِ دينَهُ ودُنياهُ. ^۲

۶ / ۲۱

كَثرَةُ أكلِ لَحمِ الوَحشِ وَالبَقَرِ

۷۷۱. الإمام الرضا عليه‏السلام : الإِكثارُ مِن أكلِ لُحومِ الوَحشِ وَالبَقَرِ يورِثُ تَغَيُّرَ العَقلِ وتَحَيُّرَ الفَهمِ وتَبَلُّدَ الذِّهنِ وكَثرَةَ النِّسيانِ. ^۳

راجع : ص ۴۸۴ (ما يحرم على العاقل)
و ۴۹۸ (ما لا ينبغي للعاقل)،
ج ۲ ص ۵۱۸ (حجب العلم والحكمة) .