۵۳۵.امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: خردمند، به نيكان، غبطه مى خورد تا به آنان ملحق شود و آنان را دوست مى دارد تا با دوستى اش ، با آنان شريك شود، گرچه در عمل، مانند آنان نباشد .
۵۳۶.امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: خردمند، با زندگى سخت همراه با خردمندان، مأنوس تر است تا با زندگى خوش به همراه ابلهان .
۵۳۷.امام على عليه السلام :خردمند ، آن است كه از ديگران عبرت بگيرد .
۵۳۸.امام على عليه السلام :خردمند، در جستجوى كمال است و نادان ، در جستجوى ثروت .
۵۳۹.امام على عليه السلام :خردمند، آن است كه در آن جا كه فهميد [ راهى كه مى رود ، درست نيست]، بايستد .
۵۴۰.امام على عليه السلام :خردمند ، هر گاه بداند، عمل مى كند و هر گاه عمل كند، آن را خالص مى سازد، و هر گاه [عمل خود را] خالص ساخت ، كناره مى گيرد [ و آن را پنهان نگه مى دارد] .
۵۴۱.امام على عليه السلام :خردمند، كسى است كه رأى خويش را متّهم مى سازد و به آنچه نفْس او برايش مى آرايد، اعتماد نمى كند .
۵۴۲.امام على عليه السلام :خردمند، كسى است كه زمام نفْس خويش را در هنگام خشم ، رغبت و ترس ، در اختيار خود بگيرد .
۵۴۳.امام على عليه السلام :خردمند، كسى است كه زبانش را از بدگويى در پشت سر ديگران، نگه بدارد .
