۱۸۲۴۲.عنه عليه السلام :جِماعُ الشّرِّ اللَّجاجُ و كَثرَةُ المُماراةِ . ۱
۱۸۲۴۳.عنه عليه السلام :مَن لَجَّ و تَمادى فهُو الرّاكِسُ الّذي رانَ اللّهُ على قَلبِهِ ، و صارَت دائرَةُ السَّوءِ على رأسِهِ . ۲
۱۸۲۴۴.عنه عليه السلام :إيّاكَ و العَجَلَةَ بالاُمورِ قَبلَ أوانِها ، أوِ التَّسَقُّطَ (التَّساقُطَ ـ التَّثبُّطَ) فيها عِندَ إمكانِها ، أوِ اللَّجاجَةَ فيها إذا تَنَكّرَت ، أوِ الوَهنَ عَنها إذا استَوضَحَت ، فضَعْ كُلَّ أمرٍ مَوضِعَهُ . ۳
۱۸۲۴۵.عنه عليه السلام :ثَمَرَةُ اللَّجاجِ العَطَبُ . ۴
۱۸۲۴۲.امام على عليه السلام :مجمع بدى ها، لجاجت و ستيزه گرىِ زياد است.
۱۸۲۴۳.امام على عليه السلام :آن كه لجاجت كند و بر لجاجت خويش پاى فشرد، همان بخت برگشته اى است كه خداوند بر دلش پرده [غفلت] زده و پيشامدهاى ناگوار بر فراز سرش قرار گرفته است.
۱۸۲۴۴.امام على عليه السلام :بپرهيز از شتابزدگى در كارها پيش از فرا رسيدن زمان آنها، يا كندى كردن در كارها به هنگام رسيدن زمان آنها، يا لجاجت در آنها هرگاه مبهم و ناشناخته باشند و يا سستى كردن در آنها هرگاه روشن و آشكار باشند. بنا بر اين، هر چيزى را در جايگاه خودش بگذار.
۱۸۲۴۵.امام على عليه السلام :نتيجه لجبازى هلاكت است.
