العَهد

پيمان

و لمزيد الاطّلاع راجع : بحار الأنوار : ۷۵ / ۹۱ باب ۴۷ «لزوم الوفاء بالوعد و العهد».
بحار الأنوار : ۱۰۰ / ۴۳ باب ۵ «العهد و الأمان و شبهه».
كنز العمّال : ۴ / ۳۶۲ «في الأمان و المعاهدة».
وسائل الشيعة : ۱۶ / ۱۸۲ «كتاب النذر و العهد».

انظر: عنوان ۲۷ «الأمان» ، ۵۰۹ «النذر» ، ۵۴۷ «الوعد» ، ۵۵۰ «الوفاء».

۲۹۱۷

المُعانَقَةُ

۱۴۵۲۶.الإمامُ الباقرُ و الإمامُ الصّادقُ عليهما السلام:أيُّما مُؤمِنٍ خَرَجَ إلى أخيهِ يَزورُهُ عارِفا بِحَقِّهِ كَتَبَ اللّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطوَةٍ حَسَنَةً ، و مُحِيَت عَنهُ سَيِّئَةٌ ، و رُفِعَت لَهُ دَرَجَةٌ ، و إذا طَرَقَ البابَ فُتِحَت لَهُ أبوابُ السَّماءِ ، فإذا التَقَيا و تَصافَحا و تَعانَقا أقبَلَ اللّهُ عَلَيهِما بِوَجهِهِ . ^۱

۱۴۵۲۷.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :إنَّ المُؤمِنَينَ إذا اعتَنَقا غَمَرَتهُما الرَّحمَةُ ، فإذا التَزَما لا يُريدانِ بِذلِكَ إلاّ وَجهَ اللّهِ ، و لا يُريدانِ غَرَضا مِن أغراضِ الدّنيا ، قيلَ لَهُما : مَغفورا لَكُما ، فَاستَأنِفا . ^۲

۱۴۵۲۸.عنه عليه السلام :إنَّ مِن تَمامِ التَّحِيَّةِ لِلمُقيمِ المُصافَحَةَ، و تَمامُ التَّسليمِ عَلَى المُسافِرِ المُعانَقَةُ . ^۳

۲۹۱۷

معانقه

۱۴۵۲۶.امام باقر و امام صادق عليهما السلام :هر مؤمنى كه براى ديدن برادر خود بيرون رود و به حقّ او آشنا باشد، خداوند براى هر گامى كه برمى دارد يك ثواب برايش بنويسد و يك گناه از او پاك كند و يك درجه بالا برده شود و چون درِ خانه اش را بكوبد، درهاى آسمان به رويش گشوده گردد و چون با هم رو به رو شوند و دست دهند و يكديگر را در آغوش كشند، خدا رويش را به آنها كند.

۱۴۵۲۷.امام صادق عليه السلام :هر گاه دو مؤمن معانقه كنند غرق رحمت شوند و هر گاه، به خاطر خداوند، و نه براى غرضى از اغراض دنيوى، يكديگر را در آغوش كشند، به آنها گفته شود : آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد (اعمال بد گذشته شما پاك شد، اعمال خود را دوباره آغاز كنيد).

۱۴۵۲۸.امام صادق عليه السلام :تحيّتِ كامل به شخصى كه مقيم است (از سفرى برنگشته) دست دادن با اوست و سلامِ كامل براى آن كه از سفر باز آمده معانقه كردن با اوست.