۱۴۴۵۱.شرح نهج البلاغة :خَرَجَ العَطاءُ في أيّامِ المَنصورِ، وَ أقامَ الشُّقرانِىُّ ـ مِن وَلَد شُقْرانَ مَولى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ بِبابِهِ أيّاما لا يَصِلُ إلَيهِ عَطاؤُوهُ؛ فَخَرَجَ جَعفَرُ بنُ مُحَمَّدٍ مِن عِندِ المَنصورِ، فَقامَ الشُّقرانِىُّ إلَيهِ، فَذَكَرَ لَهُ حاجَتَهُ، فَرَحَّبَ بِهِ، ثُمَّ دَخَلَ ثانِيا إلَى المَنصورِ، وَ خَرَجَ وَ عَطاءُ الشُّقرانِىِّ في كُمِّهِ فَصَبَّهُ في كُمِّهِ ثُمَّ قال: يا شُقْرانُ، إنَّ الحَسَنَ مِن كُلِّ أحدٍ حَسَنٌ، و إنَّهُ مِنكَ أحسَنُ لِمَكانِك مِنّا، و إنَّ القَبيحَ مِن كُلِّ أحَدٍ قَبيحٌ، وَ هُوَ مِنكَ أقبَحُ لِمَكانِكَ مِنّا . ^۱

(انظر) الأجر: باب ۸. الثواب: باب ۴۸۰.
الخُلق: ح ۵۲۷۵ .

۱۴۴۵۱.شرح نهج البلاغه :در ايام منصور دوانيقى، مقررى پرداخت مى شد . شخصى به نام شقرانى از نوادگان شقران، آزاد شده پيامبر صلى الله عليه و آله ، به دربار منصور آمد و چند روز در آنجا اقامت كرد، ولى مقررى اش پرداخت نشد . از قضا، امام صادق عليه السلام از پيش منصور بيرون آمد و شقرانى حاجت خود را با ايشان در ميان گذاشت . امام به او خوشامد گفت و به نزد منصور بازگشت و پس از دقايقى برگشت و مقررى شقرانى را كه در آستينى داشت، در آستين وى ريخت و فرمود:
اى شقران! خوبى از همگان خوب است امّا از تو خوب تر ؛ به دليل انتسابت به ما و زشتى، از همگان زشت است، امّا از تو زشت تر؛ به دليل انتسابت به ما . ^۲

۱۴۴۴۹.بحار الأنوار :سألَ بعضُ أصحابِنا الصّادقَ عليه السلام ، فقالَ : أيُّ الأعمال أفضلُ؟ قالَ: تَوحيدُكَ لِرَبِّكَ ، قالَ : فَما أعظَمُ الذُّنوبِ ؟ قالَ : تَشبيهُكَ لِخالِقِكَ . ^۱

(انظر) الأمر بالمعروف و النهي عن المنكر : باب ۲۶۴۶. الطاعة : باب ۲۳۹۶.
كنز العمّال : ۱۵ / ۹۴۸.
نور الثقلين : ۵ / ۳۸۰ / ۱۲ ـ ۱۴.

۲۹۰۰

ما يَزيدُ في حُسنِ العَمَلِ و قُبحِهِ

۱۴۴۵۰.بحار الأنوار عن عَبدِ اللّهِ بنِ الحُسَينِ عَن عَلِىِّ بنِ الحُسَينِ عليه السلام :انَّهُ قال لَهُ رَجُلٌ: إنَّكُم أهلُ بَيتٍ مَغفورٌ لَكُم، قالَ: فَغَضِبَ وَ قالَ: نَحنُ أحرى أن يَجرِيَ فينا ما أجرَى اللّهُ في أزواجِ النَبِىِّ صلى الله عليه و آله مِن أن نَكونَ كَما تَقولُ، إنّا نَرى لِمُحسِنِنا ضِعفَين مِنَ الأَجرِ، وَ لِمُسيئِنا ضِعفَينِ مِنِ العَذابِ، ثُمَّ قَرَأَ الآيَتَنِ «وَ أَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرِيمًا» ^۲ أي عَظيمَ القَدرِ، رَفيعَ الخَطَرِ «لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِّنَ النِّسَآءِ» ^۳ . ^۴

۱۴۴۴۹.بحار الأنوار :يكى از اصحاب درباره بهترين اعمال از امام صادق عليه السلام سؤال كرد . حضرت فرمود : يكتا دانستن پروردگارت. او پرسيد : بزرگترين گناهان چيست؟ امام فرمود : شريك آوردن براى آفريدگارت.

۲۹۰۰

آنچه به زيبايى و زشتى عمل مى افزايد

۱۴۴۵۰.بحار الأنوارـ به نقل از عبد اللّه بن حسين از امام زين العابدين عليه السلام ـ: مردى به آن حضرت گفت: شما اهل بيت، آمرزيده ايد. امام خشمگين شد و فرمود:
ما به اجراى آنچه خداوند درباره همسران پيامبران حكم كرده است، سزاوارتريم تا اين كه چنان باشيم كه تو مى گويى . ما براى نيكو كارانمان پاداش دو برابر و براى بد كارانمان عذاب دو برابر معتقديم . آن گاه امام دو آيه را قرائت فرمود:
«ما براى آنان روزى نيكو فراهم كرديم» . يعنى [ روزى] ارزشمند و پر اهميت . «شما همسران پيامبر همانند ساير زنان نيستيد» .