۲۰۱۱۰.الأمالي للصدوق عن طاووسِ اليَمانيِ :مَرَرتُ بالحِجرِ فإذا أنا بشَخصٍ راكِعٍ و ساجِدٍ، فتأمَّلتُهُ فإذا هُو عليُّ بنُ الحُسينِ عليه السلام ......... فجَعَلتُ أرقُبُهُ حتّى فَرَغَ من صَلاتِهِ ، و رَفَعَ باطِنَ كَفَّيهِ إلَى السَّماءِ و جَعَلَ يَقولُ : سَيِّدي سَيِّدي ، هذهِ يَداي قد مَدَدتُهُما إلَيكَ بالذُّنوبِ مَملوءةً ، و عَيناي بالرَّجاءِ مَمدودَةً . ۱
۲۰۱۱۰.الأمالى للصدوقـ به نقل از طاووس يمانى ـ: از حِجر عبور مى كردم كه ديدم شخصى در حال ركوع و سجود است. دقّت كردم ديدم على بن الحسين عليه السلام است ......... ايستادم به نگاه كردن، تا آنكه نمازش را تمام كرد و كف دست هايش را به طرف آسمان بالا برد و گفت : آقاى من! آقاى من! اين دو دست پر از گناه را به سوى تو كشيده ام و چشم اميد به تو دوخته ام.
