العشق

عشق

و لمزيد الاطّلاع راجع : بحار الأنوار : ۷۳ / ۱۵۸ باب ۱۲۶ «ذمّ العشق و علّته».
كنز العمّال : ۳ / ۳۷۲ ، ۷۷۸ «العشق».

انظر: عنوان ۹۱ «المحبّة»، ۹۲ «المحبّة (حبّ اللّه )»، ۵۳۵ «الهوى».

۲۶۹۲

إنشادُ الشِّعرِ في رِثاءِ الحُسَينِ عليه السلام

۱۳۱۴۱.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :مَن أنشَدَ في الحُسَينِ عليه السلام بَيتا مِن شِعرٍ فبَكى و أبكى عَشرَةً فَلَهُ و لَهُمُ الجَنَّةُ . ^۱

۱۳۱۴۲.وسائل الشيعة :إنَّ أبا عبدِ اللّه عليه السلام قالَ لِجَعفَرِ بنِ عَفّانَ الطّائيِّ : بَلَغَني أنَّكَ تَقولُ الشِّعرَ في الحُسَينِ عليه السلام و تُجيدُ ، قالَ : نَعَم ، فَأنشَدَهُ فبكى و مَن حَولَهُ حَتّى سالَت الدُّموعُ عَلى وَجهِهِ و لِحيَتِهِ . ^۲

(انظر) وسائل الشيعة : ۱۰ / ۴۶۴ باب ۱۰۴.

۲۶۹۲

سرودن شعر در سوگ حسين عليه السلام

۱۳۱۴۱.امام صادق عليه السلام :هر كس درباره حسين عليه السلام بيتى شعر بسرايد و خود بگريد و ده نفر را بگرياند، براى او و آن ده نفر بهشت باشد.

۱۳۱۴۲.وسائل الشيعه :امام صادق عليه السلام به جعفر بن عفّان طائى فرمود : شنيده ام كه درباره حسين عليه السلام اشعار نيكويى مى سرايى؟ عرض كرد: آرى. سپس جعفر براى آن حضرت و كسانى كه پيرامونش بودند شعرى خواند تا جايى كه اشك ها بر چهره و محاسنش جارى شد.