۱۲۹۴۲.الإمامُ الحسينُ عليه السلامـ في دعاءِ عَرَفةَ ـ: يا مَن خَصَّ نَفسَهُ بِالسُّمُوِّ و الرِّفعَةِ ، و أولِياؤهُ بِعِزِّهِ يَعتَزّونَ ، يا مَن جَعَلَت لَهُ المُلوكُ نِيرَ المَذَلَّةِ عَلى أعناقِهِم فَهُم مِن سَطَواتِهِ خائفونَ . ^۱

(انظر) معرفة اللّه : باب ۲۶۱۹.

۲۶۶۲

مَن بِيَدِهِ العِزُّ وَ الذُّلُّ

الكتاب :

قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» . ^۲

الحديث :

۱۲۹۴۳.الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قولِهِ تَعالى : «قُل اللّهُمَّ مالِكَ المُلكِ . . .» لَمّا سُئلَ عَن بَني اُمَيَّةَ ، آتاهُمُ اللّهُ المُلكَ ـ: لَيسَ حَيثُ تَذهَبُ إلَيهِ ، إنَّ اللّهَ عَزَّ و جلَّ آتانا المُلكَ و أخَذَتهُ بَنو اُمَيَّةَ ؛ بِمَنزِلَةِ الرَّجُلِ يَكونُ لَهُ الثَّوبُ فيَأخُذُهُ الآخَرُ ، فلَيسَ هُوَ لِلّذي أخَذَهُ . ^۳

(انظر) معرفة اللّه : باب ۲۶۱۳.

۱۲۹۴۲.امام حسين عليه السلامـ در دعاى عرفه ـگفت : اى كسى كه بلند مرتبگى و رفعت را ويژه خود گردانيده و دوستانش به عزّت او عزّتمندند؛ اى كسى كه شهرياران، يوغ مذلّت در برابر او را به گردن خويش افكنده اند و از صولت او ترسانند.

۲۶۶۲

كسى كه عزّت و ذلّت به دست اوست

قرآن:

«بگو: اى پروردگار دارنده مُلك! به هر كه خواهى ملك مى دهى و از هر كه بخواهى مُلك مى ستانى. هر كس را كه بخواهى عزّت مى بخشى و هر كه را بخواهى ذليل مى گردانى. همه نيكيها به دست توست و تو بر هر كارى توانايى».

حديث:

۱۲۹۴۳.امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «بگو: اى پروردگار دارنده مُلك ......... » و در پاسخ به اين پرسش كه آيا خداوند به بنى اميّه مُلك و شهريارى داد ـفرمود : چنان نيست كه تو فكر مى كنى. [بلكه ]خداوند عزّ و جلّ مُلك و حكومت را به ما داد اما بنى اميّه آن را گرفتند. مانند اين كه كسى جامه اى داشته باشد و ديگرى آن را از او [به زور ]بگيرد. اين جامه از آنِ كسى نيست كه آن را [به زور ]گرفته است.

۲۶۶۱

مَن لَهُ العِزَّةُ جَميعا

الكتاب :

مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعا إلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَ الَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ مَكْرُ أُوْلئِكَ هُوَ يَبُورُ» . ^۱

وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعا هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ» . ^۲

بَشِّرِ الْمُنافِقِينَ بِأنَّ لَهُمْ عَذابا ألِيما * الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكافِرِينَ أوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإنَّ الْعِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعا» . ^۳

الحديث :

۱۲۹۴۰.رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آلهـ في الدّعاءِ ـ: يا مَن هُوَ رَبٌّ بِلا وَزيرٍ ، يا مَن هُوَ عَزيزٌ بِلا ذُلٍّ ، يا مَن هُوَ غَنِيٌّ بِلا فَقرٍ . ^۴

۱۲۹۴۱.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :كُلُّ عَزيزٍ داخِلٍ تَحتَ القُدرَةِ فَذَليلٌ . ^۵

۲۶۶۱

كسى كه عزّت، همه، از آنِ اوست

قرآن:

«هر كه خواهان عزّت است بداند كه عزّت، همگى از آنِ خداست. سخن پاك به سوى او بالا مى رود و كردار نيك است كه آن را بالا مى برد. و براى آنان كه از روى مكر به تبهكارى مى پردازند، عذابى سخت است و مكرشان نيز از ميان مى رود».

«سخن آنان تو را غمگين نكند ؛ زيرا عزّت، همه از آن خداست. او شنواى داناست».

«منافقان را بشارت ده كه آنان را عذابى دردآور است. كسانى كه به جاى مؤمنان، كافران را به دوستى بر مى گزينند ، آيا عزّت را نزد آنان مى جويند، در حالى كه عزّت، همه، از آنِ خداست؟».

حديث:

۱۲۹۴۰.پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـگفت : اى خداوندگارِ بى دستيار، اى عزيزِ بدور از ذلّت، اى بى نيازِ به دور از فقر.

۱۲۹۴۱.امام على عليه السلام :هر عزيزى كه زير قدرت و سلطه اى باشد، ذليل است.