۶۳۹۲.عنه عليه السلام :الاستِغفارُ دواءُ الذُّنوبِ . ۱
۶۳۹۳.عنه عليه السلام :ألبانُ البَقَرِ دواءٌ . ۲
۶۳۹۴.عنه عليه السلام :نِعمَ الدواءُ الأجَلُ . ۳
۶۳۹۵.عنه عليه السلام :مَن لم يَحتَمِلْ مَرارَةَ الدواءِ دامَ ألَمُهُ . ۴
۶۳۹۶.الإمامُ الحسينُ عليه السلام :لا تَصِفَنَّ لِمَلِكٍ دواءً ، فإن نَفَعَهُ لَم يَحمَدْكَ ، و إن ضَرَّهُ اتَّهَمَكَ . ۵
۶۳۹۷.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام :مَن لم يَعرِفْ داءَهُ أفسَدَهُ دَواؤهُ . ۶
۶۳۹۸.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :لو يَعلَمُ الناسُ ما في التُّفّاحِ ما داوَوا مَرضاهُم إلاّ بِهِ . ۷
۶۳۹۲.امام على عليه السلام :استغفار داروى گناهان است .
۶۳۹۳.امام على عليه السلام :شير گاو داروست .
۶۳۹۴.امام على عليه السلام :اجل داروى خوبى است .
۶۳۹۵.امام على عليه السلام :هر كه تلخى دوا را تحمل نكند ، درد و بيمارى اش ادامه يابد .
۶۳۹۶.امام حسين عليه السلام :براى پادشاه دارو نسخه مكن ؛ زيرا اگر سودمند افتد از تو سپاسگزارى نكند و اگر زيان رساند تو را متّهم سازد .
۶۳۹۷.امام زين العابدين عليه السلام :هر كه درد خود را نشناسد دوايش [كه از پيش خود مى خورد] او را تباه كند .
۶۳۹۸.امام صادق عليه السلام :اگر مردم خواص سيب را بدانند ، بيماران خود را جز با آن درمان نكنند .
