الخير

خوبى

انظر : عنوان ۲۶۲ «الشرّ» .
الأخ : باب ۵۰ ، الاُمّة : باب ۱۲۸ ، ۱۲۹ ، ۱۳۱ ، الجَمال : باب ۵۴۴ .
التّسابُق: باب ۱۷۳۰، الصديق: باب ۲۱۸۶، المستضعف: باب ۲۳۳۹ .
العُجب: باب ۲۴۸۱ ـ ۲۴۸۳، العقل: باب ۲۷۵۹ ، العلم: باب ۲۷۸۵ .
العمل : باب ۲۸۹۶ ، القضاء و القدر : باب ۳۲۹۸ ، القلب : باب ۳۳۳۱ .

۵۵۴۱.عنه عليه السلام :إذا ظَهَرتِ الجِناياتُ (الخِياناتُ) ارتَفَعتِ البَرَكاتُ . ^۱

۵۵۴۲.عنه عليه السلام :لَرُبَّما خانَ النَّصيحُ المؤتَمنُ و نَصَحَ المُسْتَخانُ . ^۲

۵۵۴۳.عنه عليه السلام :مَن أمِنَ الزَّمانَ خانَهُ . ^۳

۵۵۴۴.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :شَرُّ الرِّجالِ التُّجّارُ الخَوَنةُ . ^۴

۵۵۴۱.امام على عليه السلام :هرگاه گناهان (خيانتها) آشكار شود، بركتها از ميان برود .

۵۵۴۲.امام على عليه السلام :گاه باشد كه مشاور مورد اعتماد، خيانت كند و [بر عكس] آن كه مورد اعتماد نيست، صداقت نشان دهد.

۵۵۴۳.امام على عليه السلام :هركه زمانه را امين شمرد [و به او اعتماد نمود ]زمانه به او خيانت كرد .

۵۵۴۴.امام صادق عليه السلام :بدترين مردمان، بازرگانانِ خيانت كارند .