۱۸۲۷.عنه صلى الله عليه و آله :مَن غَشَّ أخاهُ المُسلِمَ ، نَزَعَ اللّهُ عنه بَرَكَةَ رِزقِهِ . ۱
۱۸۲۸.الإمامُ عليٌّ عليه السلام :إذا ظَهَرتِ الجِناياتُ ارْتَفَعتِ البَرَكاتُ . ۲
۱۸۲۹.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام :إنَّ مَعَ الإِسرافِ قِلَّةَ البَرَكَةِ . ۳
۱۸۳۰.الإمامُ الجوادُ أو الإمامُ الهاديُّ عليهما السلامـ لِداوودَ الصَّرْميّ ـ: يا داوودُ ، إنّ الحرامَ لا يَنْمي ، و إنْ نَمى لا يُبارَكُ لَهُ فيهِ ، و ما أنْفَقهُ لَم يُؤجَرْ علَيهِ ، و ما خَلّفَهُ كانَ زادَهُ إلَى النّارِ . ۴
۱۸۳۱.الكافي عن أحمد بن أحمد عن بعض رجاله ۵ :الكافي عن أحمد بن أحمد عن بعض رجاله ۶ : مَن فَحَشَ عَلى أخيهِ المُسلِمِ ، نَزَعَ اللّهُ مِنهُ بَرَكَةَ رِزقِهِ ، و وَكَلَهُ إلى نَفسِهِ ، و أفسَدَ عَلَيهِ مَعيشَتَهُ . ۷
(انظر) الرزق : باب ۱۴۹۷ .
۱۸۲۷.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :هر كس برادر مسلمانش را بفريبد ، خداوند بركت روزى اش را از او مى گيرد.
۱۸۲۸.امام على عليه السلام :هرگاه گناهان، بسيار و آشكارا گردد بركتها از ميان مى رود.
۱۸۲۹.امام صادق عليه السلام :با اسراف ، كمىِ بركت است.
۱۸۳۰.امام جواد عليه السلام يا امام هادى عليه السلامـ به داوود صرمى ـفرمود : اى داوود! مال حرام رشد نمى كند و اگر هم رشد كند، براى صاحبش بركتى ندارد و اگر از آن چيزى انفاق كند، پاداشى نخواهد ديد و آنچه پس از خود بر جاى گذارد ره توشه او به سوى دوزخ است.
۱۸۳۱.الكافىـ به نقل از احمد بن احمد، از برخى استادانش ـ: هر كس به برادر مسلمانش دشنام دهد خداوند بركت روزى اش را از او مى گيرد و او را به خودش وا مى گذارد و زندگى اش را برايش تباه مى كند.
