۰.[۶۳] وَقَالَ علیه السّلام: لَا یَزُوحُ شَرَّ الرَّجُلِ عَنْ نَفْسِهِ بِمِثْلِ الرِّضَا بِالقَضَاءِ.^۱

۰.و فرمود: هیچ چیز نمی‌تواند به اندازه خشنودی به قضای خداوند، بدیِ انسان را از خودش دور سازد.

۰.[۶۴] وَقَالَ علیه السّلام: مَنْ اسْتَعْتَبَتْهُ حُجَجُ اللّهِ بِإِكْمَالِ النِّعَمِ وَوَعَظَهُ الإنْذَارُ بِإِكْمَالِ المُهْلَةِ، فَلَمْ يُعْتِبْ وَلَمْ يَتَّعِظْ، فَذَلِكَ المُسْتَجْرِحُ.^۲

۰.و فرمود: کسی که حجت‌های خدا با کامل کردنِ نعمت‌‌ها از او بخواهند که از راه اشتباه باز گردد و هشدارها او را از پایان یافتنِ مهلت بترسانند، اما او از اشتباهش باز نگردد و نصیحت را گوش نکند، چنین کسی شایسته نکوهش است.

۰.[۶۵] وَقَالَ علیه السّلام: عِنْدَ الشِّدَّةِ تَكُونُ الفُرْجَةُ، وَعِنْدَ تَضَايُقِ حَلَقَةِ البَلَاءِ يَكُونُ الرَّخَاءُ.^۳

۰.و فرمود: در هنگام سختی است که گشایش روی می‌‌دهد، و هنگام تنگ‏تر شدنِ حلقه بلاست که رفاه خواهد آمد.

۰.[۶۶] وَقَالَ علیه السّلام: مَنْ اسْتَنْجَحَ فِي الأُمُورِ بِالبَاطِلِ لَمْ يَزْدَدْ إلَّا تَوَرُّطاً فِي الغَضَبِ، وَمَنْ لَزِمَ الاسْتِقَامَةَ لَزِمَتْهُ السَّلَامَةُ.^۴

۰.[۵۹] وَقَالَ: رَاكِبُ العَزْرِ بِالرَّحْمَةِ أَوْلَى مِنْهُ بِالعَطِيَّةِ.^۱

۰.و فرمود: کسی که با ملاطفت از بخششْ خودداری می‌‌کند، بهتر از کسی است که بدون ملاطفت، بخشش می‌‌کند.

۰.[۶۰] وَقَالَ علیه السّلام: مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبِيحاً كَانَ شَرِيكاً فِيهِ.^۲

۰.و فرمود: کسی که کار زشتی را خوب بشمارد، در آن کار، شریک است.

۰.[۶۱] وَقَالَ علیه السّلام: سُوءُ الظَّنِّ نَتِيجَتُهُ سُوءُ الرَّأْيِ، وَسُوءُ الرَّأْيِ نَتِيجَتُهُ التُّهْمَةُ، وَحُسْنُ الظَّنِّ نَتِيجَتُهُ حُسْنُ الرَّأْيِ، وَحُسْنُ الرَّأْيِ نَتِيجَتُهُ الثِّقَةُ.^۳

۰.و فرمود: نتیجه بدگمانی، بداَندیشی است، و نتیجه بداَندیشی، تهمت است (یعنی تهمت زدن به دیگران و یا در معرض اتهام قرار گرفتن). و نتیجه خوش‏گمانی، درستْ‌اندیشی است و نتیجه درستْ‌اندیشی، اطمینان است(یعنی اطمینان به دیگران داشتن و یا مورد اطمینانِ دیگران بودن).

۰.[۶۲] وَقَالَ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ علیه السّلام: الكَرِيمُ مَنْ كَرُمَتْ عِندَ الحَاجَةِ طُعْمَتُهُ، وَظَهَرَتْ عِندَ الفَاقَةِ نِعْمَتُهُ.^۴

۰.و فرمود: بزرگوار، کسی است که در هنگام نیازمندی، خوراکش بزرگوارانه باشد (یعنی برای سیر کردن شکم خود، هر کاری نکند و به هر کسی رو نزند)، و حتی در هنگام فقر نیز نعمت‌‌هایی که دارد، آشکار باشد (یعنی روحیه ایثار - از آنچه دارد - را حتی در این حال نیز حفظ کند).