بِسْمِ‏ اللَّهِ‏ الرَّحْمنِ‏ الرَّحِيمِ‏، وَ بِهِ نَسْتَعِينُ. رَبِّ يَسِّرْ وَ تَمِّمْ وَ أعِنْ‏، يَا کَرِيمُ!

به نام خداوند بخشنده و مهربان [آغاز می‌کنیم]. و فقط از او کمک می‌خواهیم. پروردگارا! کار را آسان کن و به پایان رسان و یاری ده، ای بزرگوار!

أخبَرَنا القَاضِي الأجَلُّ الإمَامُ شَمْسُ الدِّينِ جَمَالُ الإِسْلامِ وَالمُسْلِمِينَ، جَعْفَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ أَبِي یَحْیَی - أَدَامَ اللهُ سَعَادَتَهُ - بِقِرَاءَتِي، قَالَ:

قاضی بزرگ، امام شمس الدین، جمال اسلام و مسلمین، جعفر بن احمد بن عبد السلام بن ابی یحیی - که خداوند، سعادتش را پاینده دارد - برای ما حدیث نقل کرد و گفت:

أخْبَرَنَا الشَّیْخُ الفَاضِلُ أبُو عَلِيٍّ الحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُلاعَبٍ الأسَدِيُّ، قَالَ:

شیخ فاضل، حسن بن علی بن مُلاعَب اسدی، برای ما حدیث نقل کرد و گفت:

أخْبَرَنَا الشَّيْخُ أبُو الغَنَائِمِ الحَافِظُ العَدْلُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ النَّرْسِيُّ بِجَامِعِ الكُوفَةِ سَنَةَ خَمْسِمِائةٍ، قَالَ:

شیخ ابو الغنائم محمد بن علی بن میمون نَرسی در مسجد جامع کوفه در سال ۵۰۰ هجری برای ما حدیث نقل کرد و گفت: