نسخه‏ها :

۴۷۲۲ . قم ، طبسى حائرى : ۳۰۳ ، آغاز : برابر نمونه ، نسخ ، بدون نام كاتب ، سده ۱۳ و ۱۴ ق، ۷۵ برگ ، ۱۴ سطر[فهرست كتاب‏خانه طبسى].

۷۸۵ . الإيقاظ من الهجعة بالبرهان على الرجعة(عربى)

از : محمد بن حسن عاملى مشغرى (شيخ حر عاملى) (۱۱۰۴ ق)

رساله مفصلى كه مؤلف در آن احاديث و روايات مربوط به رجعت را با ذكر مصادر و حذف اسانيد جمع آورى نموده است . او كتابش را در دوازده باب تنظيم نموده و در۲۰ ربيع الأول ۱۰۷۹ به پايان رسانيده ، كه عنوان ابواب آن چنين است :
الباب الأول : فى المقدمات؛
الباب الثانى : فى الإشارة إلى الاستدلال على الرجعة؛
الباب الثالث : فى جملة من الآيات الدالة على ذلك؛
الباب الرابع : فى إثبات أن ما وقع فى الاُمم السابقة يقع فى هذه الاُمة؛
الباب الخامس : فى إثبات أن الرجعة وقعت فى الاُمم السابقة؛
الباب السادس : فى إثبات أن الرجعة وقعت فى الأنبياء و الأوصياء السابقين؛
الباب السابع : فى إثبات أن الرجعة وقعت فى هذه الاُمة؛
الباب الثامن : فى أنها قد وقعت للأنبياء و الأئمة فى هذه الاُمة؛
الباب التاسع : فى أحاديث معتمدة فى الإخبار بالرجعة لجماعة من الشيعة؛
الباب العاشر : فى أحاديث معتمدة فى الإخبار بالرجعة لجماعة من الأنبياء و الأئمة؛
الباب الحادى عشر : فى أن هل بعد المهدى دولة أم لا؛
الباب الثانى عشر : فى ذكر شبه منكرى الرجعة و الجواب عنها.
[الذريعة : ۲/۵۰۶ ؛ مشار عربى : ۱۰۹ ؛ مشار فارسى : ۱/۶۳۰ ؛ التراث العربى : ۱/۳۶۲ و ۳۶۳]
آغاز : الحمد للّه‏ محيى الأموات و مميت الأحياء الذى لا تعجز قدرته عن شى‏ء.

۷۸۳ . إيضاح دفائن النواصب(عربى)

از : محمد بن احمد بن على بن شاذان قمى ، ابوالحسن (قرن ۵ ق)

ابن شاذان در اين كتاب مثالب مخالفان ائمه عليهم‏السلام را جمع آورى نموده است ، عده‏اى با استناد به گفته كراجكى ـ كه شاگرد مؤلف بوده ـ در كتاب إيضاح المماثلة ، كه گفته : «إن إيضاح الدفائن هو المئة منقبة» ، بر اين عقيده‏اند كه اين كتاب همان مئة منقبة معروف به مناقب ابن شاذان است. ولى بنا به اظهار ميرزا يحيى بن محمد شفيع مستوفى اصفهانى (متوفاى بعد از ۱۳۲۵ق) كه نسخه هر دو كتاب (مئة منقبة و المناقب) در نزد وى موجود بوده اين دو عنوان مربوط به دو اثر جدا از ابن شاذان هستند و مو ضوع هر كدام متفاوت با ديگرى است . براى اطلاع بيشتر به الذريعة ۲/۴۹۴ رجوع شود. تاكنون نسخه‏اى از اين كتاب شناسايى نشده است .

۷۸۴ . الإيقاظ(عربى)

از : محمد على بن محمد نجفى شاه عبدالعظيمى ، سيد (۱۳۳۴ ق)

چهل حديث است در موعظه و اخلاق در موضوعات : ذكر الموت ، العقل ، الزهد ، الفقر ، الصمت ، الصبر ، التوكل ، اليقين ، الحسد ، الرحم ، الحرص ، الرحم ، البنج ، القمار و ...، مؤلف در آغاز و پايان كتاب عنوان نموده كه اين احاديث را از كتاب الوسيلة نقل نموده و همچنين از ديوان حضرت على عليه‏السلاماشعار زيادى را نقل نموده است. اين اربعين در سال ۱۳۱۴ق به همراه چهل حديثى ديگر از همين مؤلف به چاپ رسيده است.
[الذريعة : ۲/۵۰۳ ؛ علماى معاصرين : ۳۰۱]
آغاز : بسمله حمدله أما بعد فيقول الأحقر ... إنى لما رأيت أن الأيام.