شرح كوتاه لفظى و لغوى است بر نهج البلاغة ، شارح از معاصرين سيد رضى بوده و از شرح وبرى ياد مىكند و اين شرح را ۲۳ سال پس از سيد رضى نگاشته شده است. نام شارح در الذريعه سيد على بن ناصر علوى و در نسخه رامپور زيد بن علوى ذكر شده است .
آقاى سيد عبد الزهراء حسينى مؤلف مصادر نهج البلاغه مىنويسد كه يك نسخه از اين كتاب را در كتابخانه مرحوم شيخ محمد حسين كاشف الغطاء با شماره ۸۴۸ خطى رؤيت كرده كه مقابله آن در اول محرم سال ۷۰۰ق انجام شده است و كنتورى نيز در كشف الحجب نسخهاى از آن را نشان مىدهد . همچنين نسخه ديگرى از آن در استناد نهج البلاغه با اين مشخصات معرفى شده است : «فهرست كتابخانه بهار ، ايوانف ۲ : ۴۵۱ ش ۲/۴۱۳ برگ ۹۱پ ـ ۱۵۶ نوشته يحيى بن احمد بن على رؤيتى در ۱۰۷۶» .
[كشف الحجب و الاستار : ۵۳ ؛ الذريعة : ۲/۲۴۰ و ۱۴/۱۲۹ ؛ فهرست دانشگاه : ۵/۱۶۰۶ ؛ اعلام الشيعه : ۶/۸ ؛ فهرست سپهسالار : ۲/۱۲۳ و ۱۳۹ ؛ استناد نهج البلاغه، امتياز على خان عرشى : ۱۱۳ـ۱۱۴]
آغاز : الحمد للّه الذى نجانا من مهاوى الغى و ظلماته و هدانا سبيل الحق و ببينات آياته .
انجام : و قال عليه السلام اذا احتشم المؤمن أخاه فقط فاز . تم الكتاب بعون اللّه وحسن تيسيره و توفيقه و الصلاة و السلام على... محمد و آله الطاهرين .
چاپ : تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى، ۱۳۷۴ش.
نسخهها :
۴۲۳۳ . هند *، رامپور، رامپور : ۴۱/۱۱۹۹، نستعليق، بدون نام كاتب، گويا سده ۱۱ هجرى قمرى، رساله ششم مجموعه، سابقه : كتابخانه دانشگاه تهران : ميكروفيلم ۵۰۴۶ [فهرست ميكروفيلمهاى دانشگاه تهران : ۳/۱۲۸].
۷۴۳ . إعلام الورى بأعلام الهدى(عربى)
از : فضل بن حسن بن فضل طبرسى، امين الإسلام ابوعلى (۵۴۸ ق)