۱۰۶۳ . ترجمه نثر اللآلى به نظم و نثر(فارسى)

از: كاظم ، ميرزا (م ۱۲۰۳ق)

ترجمه اى است از نثر اللئالى طبرسى ، مترجم ابتدا هر كلمه را ترجمه به نثر ، پس از آن مضمون هر كلمه را در دو بيت به نظم كشيده و اولين حرف دو بيتى ها را موافق حرف آغاز كلمات انتخاب نموده است . مترجم در آغاز رساله قصيده نونيه اى از خود درج نموده است .
آغاز: حمدله و الصلاة ... ما فى أوله الألف إيمان المرء يعرف بأيمانه ايمان مرد شناخته ميشود به قسمهاى او.
آن كه ايمانش نبودت معلوم تا بدانى كه چيست برهانش
از قسم هاى او شود حاصل معرفت مر تو را به ايمانش

نسخه ها:

۶۴۳۰/۱ . قم ، مرعشى: ۳۶۵۸ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، ذى قعده ۱۲۴۴ ق ، ۵۰ برگ [فهرست مرعشى: ۱۰/۵۱].
۶۴۳۱/۲ . تهران ، ملى تهران: ۱۱۸۷/ف ، نستعليق ، محمد باقر بن ميرزا محمد جعفر آشتيانى ، ۱۲۷۰ ق ، ۵۴ برگ[فهرست ملى تهران: ۳/۲۲۰].
۶۴۳۲/۳ . مشهد ، آستان قدس رضوى: ۱۰۶۲۴ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ۱۳ ق ، به ضميمه ترجمه منظوم ديگر ، ۷۸ برگ[فهرست آستان قدس: ۱۴/۱۴۹].

۱۰۶۴ . ترجمه نهج البلاغة(فارسى)

از: جمال الدين

در اين ترجمه ، عبارتى از نهج البلاغه ذكر و ترجمه مى شود و گاهى به توضيحات بسيار مختصرى در متن و حاشيه مى پردازد. در نسخه ذيل ، نام مترجم در آغاز نامه اى از حضرت على عليه السلام به معاويه در حاشيه آمده و گويا از دانشمندان سده دهم باشد.
آغاز: اما بعد پس از حمد الهى و درود بر حضرت رسالت پناهى ، إنى اُخبركم.