۱۸۹۶ . شرح دو حديث(عربى)

از: كاظم بن قاسم حسينى رشتى ، سيد ( ۱۲۵۹ ق)

شرح دو حديث زير است:
۱ ـ قوله عليه السلام: «ليس الذكر قولاً باللسان و لا إخطارا بالبال و الأول للذكر و الثانى للمذكور» ^۱ .
۲ ـ قوله عليه السلام: « . . . أخبرنى عن وصى محمد كم يعيش من بعد و هل يموت او يقتل؟ قال أميرالمؤمنين عليه السلام يا هارونى يعيش بعد ثلاثين سنة لا يزيد يوما و لا ينقص يوما ثم يضرب ضربة هيهنا يعنى على قرنه فتخضب هذه من هذا» ^۲ .
رشتى اين دو حديث را در پاسخ سوأل كسى شرح نموده است .
آغاز: الحمدللّه رب العالمين و صلى اللّه على خير خلقه محمد و آله.

نسخه ها:

۱۰۴۱۵ . تهران ، ملى تهران: ۷۵۵/ع ، نستعليق ، عبد الرحيم بن ولى محمد اردبيلى ، ۱۲۳۵ق ، رساله بيستم مجموعه ، «ص۲۶۹ ـ ۲۷۲» ۳ برگ [فهرست ملى تهران: ۸/۲۲۸].

۱۸۹۷ . شرح دو حديث(عربى)

از: مؤلف ناشناخته

رساله اى در شرح دو حديث است:
۱ ـ حديث محمد بن مسلم از امام محمد باقر عليه السلام در كافى راجع به خلقت عقل كه در چهار موضع بحث مى كند:
اول: مفردات الفاظ حديث؛
دوم: اسرار و فوايدى كه از حديث استفاده مى شود كه تا هشت فايده مى آورد؛
سوم: دفع شبهه و جمع بين اين حديث و احاديث ديگر؛

۱۸۹۴ . شرح دو بيت از ديوان امير المؤمنين عليه السلام(فارسى)

از: مؤلف ناشناخته

شرح دو بيت است از ديوان منسوب به امير المؤمنين عليه السلام .
آغاز: من ديوان على عليه السلام در بيان آن كه شربت مراد كشيدن موقوف است به زهر محنت چشيدن:

لا يبلغ المرء بأحجام همته حتى يواصل من نفسه بتعزير
نرسد مرد به واپس شدن به همت خود .

نسخه ها:

۱۰۴۱۳ . تهران ، مجلس شوراى اسلامى: ۱۲۰۲ ، نستعليق ، بدون نام كاتب ، قرن ۱۳ ق ، رساله چهل و نهم ، «۲ص» ۱ برگ ، ۱۷ × ۲۲ [فهرست مجلس: ۲۳/۷۲۹].

۱۸۹۵ . شرح دو حديث(فارسى)

از: على بن محمد بن محمد تركه اصفهانى ، صائن الدين (ابن تركه) ( ۸۳۵ ق)

پاسخ از پرسشى پيرامون دو حديث است كه از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آلهروايت شده: «إن لكل شى ء قلبا و قلب القرآن يس» ^۱ و «اُنزل القرآن على سبعة أحرف» ^۲ و درباره معنى قلب و چگونگى انزال قرآن و اينكه قرآن دلالت بر ساير عوالم دارد مى باشد.
چاپ: ضمن چهارده رساله فارسى از ابن تركه ، به تصحيح دكتر سيد على بهبهانى و سيد ابراهيم ديباجى ، تهران ، فردوسى ، ۱۳۵۱ .
آغاز: بعد از سپاس و ستايش و صلاة برگزيده عالم آميزش و آلايش.

نسخه ها:

۱۰۴۱۴ . قم ، مرعشى: ۳۰۳۵ ، آغاز: برابر نمونه ، نستعليق ، محمد صالح اصفهانى ، ۱۷ جمادى الثانى ۱۰۸۴ق ، رساله هفتم مجموعه ، «۴۵پ ـ ۴۶پ» ۲ برگ [فهرست مرعشى: ۸/۲۳۰].